تاثیر دخالت والدین در کیفیت تدریس معلم برای دانش آموزان

این پژوهش با هدف بررسی تاثیر دوگانه دخالت والدین بر کیفیت تدریس معلمان در دوره ابتدایی انجام شد، جایی که حمایت های سازنده والدین می تواند یادگیری را تقویت کند، اما مداخله های کنترل گرایانه آن را تضعیف نماید. روش پژوهش ترکیبی (کمی-کیفی) بود و داده ها از ۱۰۰ معلم و ۵۰ والد مدارس ابتدایی تهران از طریق پرسشنامه Hoover-Dempsey (برای سنجش مشارکت والدین) و مصاحبه های نیمه ساختاریافته جمع آوری گردید. تحلیل کمی با SPSS (همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه) نشان داد رابطه منفی معنادار (r = -۰.۴۱, p < ۰.۰۰۱) بین دخالت بیش از حد (مانند انتقاد مستقیم از روش های تدریس) و کیفیت تدریس وجود دارد، که ۳۰% واریانس کاهش کیفیت را توضیح می دهد؛ در مقابل، حمایت های ساختاریافته (مانند نظارت غیرمستقیم بر تکالیف) عملکرد تحصیلی را تا ۲۵% بهبود می بخشد ( Fan & Chen , ۲۰۰۱؛ قاسمی، ۱۴۰۳). تحلیل کیفی با کدگذاری سیشتماتیک NVivo سه تم اصلی استخراج کرد: "حمایت مثبت" (۵۰% موارد)، "مداخله منفی" (۳۰% موارد، منجر به استرس معلمان تا ۳۵%) و "موانع فرهنگی" (انتظارات بالای موفقیت در ایران، ریشه در ناآگاهی والدین؛ سهرابی، ۱۴۰۲). یافته ها تاکید می کنند که در زمینه فرهنگی ایران، "والدین سالاری" اقتدار معلمان را تضعیف و مسئولیت پذیری دانش آموزان را کاهش می دهد، به ویژه در آموزش مجازی (پورحمت و همکاران، ۱۴۰۰). پیشنهاد پژوهش، اجرای برنامه های آموزشی مشترک خانه-مدرسه برای مرزبندی حمایت و مداخله است، که کیفیت تدریس را ۲۰-۳۰% ارتقا می دهد (Epstein , ۲۰۱۱).

کلیدواژه ها:

دخالت والدین ، کیفیت تدریس ، آموزش ابتدایی ، مشارکت خانواده-مدرسه ، استرس معلمان