آموزش وپرورش هوشمند؛ فرصت یا تهدید تربیتی؟ واکاوی پیامدهای روان شناختی و اخلاقی فناوری های نوین در مدارس

گسترش فناوری های هوشمند در مدارس، همزمان با ایجاد فرصت های نوین یادگیری، نگرانی هایی جدی در حوزه های روان شناختی و اخلاقی آموزش پدید آورده است. این مقاله با هدف واکاوی انتقادی پیامدهای تربیتی آموزش وپرورش هوشمند، به بررسی دوگانه «فرصت–تهدید» در کاربرد فناوری های نوین می پردازد. روش پژوهش، مروری تحلیلی مبتنی بر تحلیل کیفی منابع علمی داخلی و خارجی است. نتایج نشان می دهد که فناوری های هوشمند می توانند از طریق افزایش انگیزش، شخصی سازی یادگیری و دسترس پذیری آموزشی، به ارتقای کیفیت یادگیری کمک کنند؛ اما در صورت فقدان چارچوب های تربیتی و اخلاقی، پیامدهایی همچون وابستگی شناختی، کاهش تعاملات انسانی، تضعیف هویت فردی، نقض حریم خصوصی و تشدید نابرابری آموزشی را به دنبال خواهند داشت. مقاله تاکید می کند که چالش اصلی نه خود فناوری، بلکه نحوه استقرار و هدایت تربیتی آن در مدرسه است. در پایان، بر ضرورت تدوین سیاست های اخلاقی، توانمندسازی معلمان و تقویت نقش تربیتی مدرسه در مواجهه با آموزش هوشمند تاکید می شود.

کلیدواژه ها:

فلسفه تعلیم و تربیت ، فناوری های هوشمند ، اخلاق آموزشی ، تفکر انتقادی ، هویت یادگیرنده ، آموزش آینده محور