تحول آموزش وپرورش در زیست بوم فناوری های هوشمند: از اصلاح ابزارها تا بازطراحی منطق یاددهی–یادگیری

بسیاری از برنامه های تحول آموزشی در مواجهه با فناوری های هوشمند، صرفا بر به روزرسانی ابزارها و دیجیتالی سازی شیوه های سنتی تمرکز داشته اند، در حالی که این رویکرد، پاسخگوی پیچیدگی های زیست بوم نوین یادگیری نیست. این مقاله با رویکردی تحلیلی–مروری، به بررسی ضرورت گذار از نگاه ابزارمحور به بازطراحی منطق یاددهی–یادگیری در آموزش وپرورش می پردازد. یافته ها نشان می دهد که فناوری های هوشمند زمانی می توانند منجر به تحول واقعی شوند که در قالب یک زیست بوم آموزشی یکپارچه شامل برنامه درسی منعطف، یادگیری ترکیبی، نقش جدید معلم و ارزشیابی هوشمند به کار گرفته شوند. مقاله استدلال می کند که تحول آموزشی، نه با افزودن فناوری به ساختارهای قدیمی، بلکه با بازتعریف روابط میان معلم، یادگیرنده، محتوا و فناوری تحقق می یابد. در نتیجه، بازطراحی منطق آموزشی و عبور از اصلاح سطحی ابزارها، شرط اساسی تحقق آموزش وپرورش هوشمند و پایدار در عصر فناوری های نوین است.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، یادگیری شخصی سازی شده ، فناوری های هوشمند آموزشی ، انگیزه تحصیلی ، عملکرد تحصیلی ، آموزش هوشمند