بازاندیشی نقش مدرسه در عصر هوش مصنوعی: از انتقال محتوا تا پرورش شایستگی های انسان

تحولات شتابان ناشی از گسترش هوش مصنوعی، نظام های آموزشی را با پرسش های بنیادین درباره کارکرد مدرسه در عصر جدید مواجه ساخته است. مدرسه ای که برای انتقال خطی محتوا طراحی شده بود، امروز در برابر فناوری هایی قرار گرفته است که خود قادر به تولید، تحلیل و ارائه محتوا هستند. این مقاله با رویکردی مروری–تحلیلی و با تحلیل کیفی منابع علمی منتشرشده در بازه ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۴، به بازاندیشی نقش مدرسه در عصر هوش مصنوعی می پردازد. یافته های پژوهش نشان می دهد که استمرار نگاه محتوامحور، نه تنها کارآمدی مدرسه را کاهش می دهد، بلکه موجب تضعیف نقش تربیتی آن می شود. در مقابل، رویکرد شایستگی محور که بر پرورش توانمندی هایی همچون تفکر انتقادی، خلاقیت، خودتنظیمی یادگیری، مسئولیت پذیری و اخلاق انسانی تاکید دارد، می تواند مدرسه را به نهادی معنادار در زیست بوم دیجیتال تبدیل کند. مقاله نتیجه می گیرد که هوش مصنوعی تهدید مدرسه نیست، بلکه فرصتی برای عبور از انتقال صرف دانش و حرکت به سوی پرورش انسان های اندیشمند و توانمند است، مشروط بر آن که منطق تربیتی مدرسه مورد بازطراحی قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

فناوری های هوشمند ، آموزش شایستگی محور ، یادگیری شخصی سازی شده ، مدرسه نوین ، مدارس ایران