کلاس درس به مثابه زیست جهان یادگیری: نقش معلم ابتدایی در هدایت معنا، هیجان و تفکر در آموزش هوشمند

آموزش هوشمند در دوره ابتدایی، بیش از هر مقطع تحصیلی دیگر، با چالش های تربیتی، روان شناختی و اخلاقی همراه است؛ زیرا یادگیرندگان این دوره در حال شکل دهی به بنیان های شناختی، هیجانی و هویتی خود هستند. این مقاله با الهام از مفهوم «زیست جهان» در فلسفه پدیدارشناسی، کلاس درس را نه صرفا یک فضای انتقال محتوا، بلکه عرصه ای زنده از تجربه، معنا، هیجان و تعامل انسانی در نظر می گیرد و نقش معلم ابتدایی را در آموزش هوشمند از این منظر بازخوانی می کند.مسئله محوری مقاله آن است که در حضور فناوری های هوشمند و سامانه های یادگیری دیجیتال، چگونه می توان از تقلیل کلاس درس به محیطی الگوریتم محور جلوگیری کرد و در عین حال از ظرفیت های فناوری برای تعمیق یادگیری بهره برد. مقاله با تکیه بر پژوهش های روان شناسی رشد، نظریه های یادگیری هیجانی–اجتماعی و ادبیات تعلیم وتربیت انتقادی، نشان می دهد که معلم ابتدایی نقش بی بدیلی در تنظیم هیجانات، ایجاد احساس امنیت روانی، هدایت تفکر و معنا بخشی به تجربه یادگیری دارد؛ نقشی که هیچ سامانه هوشمندی قادر به جایگزینی کامل آن نیست.یافته های تحلیلی مقاله حاکی از آن است که آموزش هوشمند در دوره ابتدایی، در صورتی می تواند به رشد همه جانبه کودک منجر شود که معلم به عنوان «معمار زیست جهان یادگیری» عمل کند؛ یعنی فناوری را در خدمت تجربه های انسانی، تعاملات معنادار و پرورش تفکر قرار دهد. در غیر این صورت، خطر سردی عاطفی، یادگیری سطحی و گسست ارتباطی میان معلم و دانش آموز افزایش می یابد.مقاله در نهایت تاکید می کند که آینده آموزش هوشمند ابتدایی، نه در افزایش صرف ابزارهای دیجیتال، بلکه در توانمندسازی معلمان برای هدایت آگاهانه معنا، هیجان و تفکر در کلاس های هوشمند رقم می خورد.

کلیدواژه ها:

زیست جهان یادگیری ، یادگیری هیجانی–اجتماعی ، معنا سازی تربیتی ، نقش معلم ابتدایی ، تجربه یادگیری انسانی ، کلاس هوشمند معنا محور ، تعامل عاطفی–شناختی ، رشد همه جانبه کودک