بررسی چالش های یادگیری زبان عربی در دوره متوسطه اول در مدارس دولتی ایران

یادگیری زبان عربی در دوره متوسطه اول، به عنوان بخشی از برنامه درسی ملی جمهوری اسلامی ایران، از جایگاهی ویژه برخوردار است و هدف آن ارتقای توانایی دانش آموزان در فهم متون دینی، قرآنی و فرهنگی است. با این حال، بررسی های میدانی و پژوهش های پیشین نشان می دهد که فرایند یادگیری و آموزش این زبان در مدارس دولتی کشور با چالش های متعددی روبه روست که می تواند اثربخشی آن را تحت تاثیر قرار دهد. این مقاله مروری، با رویکردی تحلیلی و نظام مند، به شناسایی و واکاوی مهم ترین چالش های یادگیری زبان عربی در این مقطع می پردازد. مهم ترین محورهای بررسی شده شامل کمبود انگیزه در میان دانش آموزان به دلیل نبود پیوند محسوس میان محتوای درسی و نیازهای واقعی آن ها، محدودیت مهارت های ارتباطی معلمان در ایجاد تعامل زبانی، استفاده غالب از روش های تدریس سنتی مبتنی بر حفظیات، کمبود منابع کمک آموزشی جذاب و نوآورانه، و ضعف در به کارگیری فناوری های نوین آموزشی است. همچنین، فشار حجم محتوای کتاب های درسی، عدم تناسب سطح دشواری مطالب با سن و توانایی یادگیرندگان، و کمبود زمان کافی برای تمرین و تثبیت یادگیری، از دیگر عوامل اثرگذار شناسایی شده اند. یافته های این مقاله بر اساس مرور گسترده منابع علمی داخلی و خارجی، بیانگر آن است که برای بهبود کیفیت یادگیری زبان عربی در دوره متوسطه اول، نیاز به تحول در رویکردهای تدریس، بازنگری محتوای درسی، توانمندسازی معلمان، و ایجاد بسترهای یادگیری تعاملی و انگیزشی وجود دارد. این تغییرات می تواند نه تنها موجب افزایش علاقه مندی دانش آموزان به یادگیری شود، بلکه مهارت های زبانی آن ها را نیز به طور پایدار ارتقا دهد.

کلیدواژه ها:

یادگیری زبان عربی ، دوره متوسطه اول ، مدارس دولتی ، چالش های آموزشی ، روش های تدریس