مطالعه تطبیقی آموزش زبان عربی در ایران و کشورهای عرب زبان: رویکردها و تفاوت ها

آموزش زبان عربی در ایران و کشورهای عرب زبان، با توجه به تفاوت های فرهنگی، اجتماعی و آموزشی، ویژگی ها و چالش های خاص خود را دارد. در این مقاله مروری، به مطالعه تطبیقی رویکردها و شیوه های آموزش زبان عربی در ایران و کشورهای عرب زبان پرداخته شده است. هدف این پژوهش بررسی مقایسه ای روش های تدریس زبان عربی، مواد آموزشی، و چالش های مشترک و تفاوت ها در این دو گروه از کشورها است. در ایران، آموزش زبان عربی عمدتا به عنوان یک زبان مذهبی و علمی در سیستم آموزشی مدارس و دانشگاه ها ارائه می شود، در حالی که در کشورهای عرب زبان، زبان عربی نه تنها یک زبان آموزشی بلکه بخش جدایی ناپذیر از هویت فرهنگی و ملی است. این تفاوت ها به ویژه در محتوای درسی، استفاده از فناوری های نوین، و توجه به مهارت های زبانی و فرهنگی نمایان می شود. از سوی دیگر، پژوهش های صورت گرفته در این زمینه نشان می دهند که آموزش زبان عربی در ایران بیشتر به مباحث گرامری و ترجمه محور محدود است، در حالی که در کشورهای عرب زبان، تاکید بیشتری بر مکالمه و مهارت های ارتباطی است. این مقاله با هدف بررسی این تفاوت ها و همچنین ارائه راهکارهایی برای بهبود کیفیت آموزش زبان عربی در ایران، به تحلیل تجربیات و روش های تدریس کشورهای عرب زبان پرداخته است.

کلیدواژه ها:

آموزش زبان عربی ، ایران ، کشورهای عرب زبان ، تطبیق آموزشی ، رویکردهای تدریس.