بهبود وضعیت تحصیلی و روانی دانش آموز در غیاب پدر با روش های عاطفی اجتماعی

پژوهش حاضر با هدف بررسی و بهبود وضعیت تحصیلی و روانی یک دانش آموز پایه سوم ابتدایی در غیاب پدر انجام شد. این مطالعه به روش کیفی و به صورت مطالعه موردی طراحی گردید. داده ها از طریق مشاهده مستقیم رفتار دانش آموز، گفت وگو با مادر و معلم، و تحلیل فعالیت های درسی و هنری (نقاشی ها) گردآوری شد. نتایج نشان داد غیبت طولانی مدت پدر موجب افت تحصیلی، کاهش انگیزه یادگیری، ضعف در روابط اجتماعی و بروز نشانه های دلتنگی و اضطراب در کودک شده است. بر اساس مبانی نظری همچون نظریه دلبستگی بالبی و هرم نیازهای مازلو، کمبود امنیت عاطفی به عنوان عامل اصلی شناسایی شد. راهکارهای مداخله شامل برقراری تماس تصویری منظم با پدر، جلسات مشاوره فردی، حمایت عاطفی معلم و طراحی فعالیت های گروهی بود. اجرای طرح طی دو ماه منجر به بهبود عملکرد درسی، افزایش مشارکت اجتماعی، تقویت اعتمادبه نفس و شادابی دانش آموز گردید. این یافته ها نشان می دهد توجه به ابعاد عاطفی اجتماعی می تواند نقش مهمی در ارتقای وضعیت تحصیلی دانش آموزان در شرایط مشابه داشته باشد.

کلیدواژه ها:

موفقیت تحصیلی ، مشکلات عاطفی ، حمایت عاطفی معلم