بررسی تاثیر الگو بودن معلم در شکل گیری شخصیت دانش آموزان

شخصیت هر فرد در تعامل با محیط های تربیتی و اجتماعی، به ویژه در دوران کودکی و نوجوانی، شکل می گیرد. در این میان، مدرسه و معلم به عنوان عوامل کلیدی جامعه پذیری نقش بنیادینی در رشد شخصیتی دانش آموزان ایفا می کنند. معلم، نه فقط در مقام انتقال دهنده دانش، بلکه به عنوان یک الگوی عینی از رفتار، نگرش و ارزش ها، بر فرآیند شکل گیری شخصیت تاثیر مستقیم و ماندگار دارد. پژوهش حاضر با رویکردی توصیفی تحلیلی، به بررسی نقش الگو بودن معلم در شکل گیری ابعاد مختلف شخصیت دانش آموزان می پردازد. ابتدا با مرور مبانی نظری و دیدگاه های روان شناسی رشد و یادگیری اجتماعی، جایگاه معلم به عنوان الگوی تربیتی بررسی شده و سپس با اتکا بر مطالعات داخلی و خارجی، تاثیرات رفتاری، اخلاقی و عاطفی معلم بر شخصیت سازی دانش آموزان تحلیل می شود. یافته ها نشان می دهند که ویژگی های شخصیتی، سبک تعامل، شیوه مدیریت کلاس و ثبات در رفتار معلم، به طور مستقیم در تقویت عزت نفس، مسئولیت پذیری، نظم پذیری و شکل گیری هویت فردی و اجتماعی دانش آموزان موثر است. در پایان، راهکارهایی برای تقویت نقش الگو بودن معلمان ارائه شده است. نتایج این پژوهش می تواند در ارتقاء برنامه های تربیت معلم و سیاست گذاری های آموزشی کاربرد داشته باشد.

کلیدواژه ها:

معلم ، الگو ، شخصیت ، دانش آموز