تعیین فلزات سنگین و ارزیابی خطر برای مصرف کننده در قزل آلا

فلزات سنگین از مهم ترین آلاینده های محیط زیست هستند که تجمع آن ها در ماهیان و انتقال به انسان می تواند مشکلات سلامتی متعددی ایجاد کند. این مطالعه با هدف بررسی غلظت برخی فلزات سنگین در ماهی قزل آلای رنگین کمان و ارزیابی خطر مصرف آن در شهر مشهد انجام شد. نمونه های ماهی از مراکز پرورش اطراف مشهد تهیه و غلظت فلزات سنگین شامل آرسنیک، کادمیوم، کبالت، کروم، مس، آهن، منگنز، مولیبدن، نیکل، سرب، قلع و روی با استفاده از دستگاه طیف بینی جذب اتمی اندازه گیری شد. برای تعیین مقدار جیوه از روش الکتروشیمیایی ولتامتری با دستگاه پلاروگراف متروم استفاده گردید. داده های حاصل به کمک آنالیز آماری ارزیابی شدند. نتایج نشان داد که غلظت اغلب عناصر به جز آرسنیک، مولیبدن، نیکل و سرب به طور معنی داری(۵/۰P )کمتر از حد مجاز بود. اما غلظت مولیبدن، نیکل و سرب به طور معنی داری(۵/۰P ) بالاتر از حد استاندارد بود. همچنین غلظت آرسنیک تفاوت معنی داری با استانداردهای بین المللی نداشت(۵/۰P ). به طور کلی، این مطالعه نشان داد که مصرف ماهی قزل آلای پرورشی در مشهد می تواند از نظر برخی فلزات سنگین برای مصرف کنندگان خطرناک باشد. بنابراین، کاهش آلودگی های فلزات سنگین از طریق رعایت اصول زیست محیطی، به ویژه در صنایع اطراف مراکز پرورش ماهی، ضروری است.

کلیدواژه ها:

ماهی قزل آلای رنگین کمان ، فلزات سنگین ، سرب ، کادمیوم ، نیکل ، مشهد