مقایسه تاثیرات هیستوپاتولوژی داروهای آسپرومازین و زایلازین به عنوان پیش داروی بیهوشی بر روی کلیه در کبوتر

هدف از انجام مطالعه حاضر، بررسی و مقایسه تاثیرات هیستوپاتولوژی داروهای آسپرومازین و زایلازین به عنوان پیش داروی بیهوشی بر روی کلیه در کبوترها بود. برای این منظور، ۱۸ قطعه کبوتر نر کاملا سالم، با محدوده سنی ۸ تا ۱۲ ماه و وزن تقریبی بین ۳۰۰ تا ۴۵۰ گرم استفاده گردید. کبوتر ها به صورت اتفاقی به ۳ گروه ۶ تایی تقسیم شدند. به گروه اول، به عنوان گروه شاهد داروی کتامین با دوز mg/kg۳۰ تزریق شد. به کبوترهای گروه دوم داروی آسپرومازین با دوز mg/kg ۱ تزریق و ۱۰ دقیقه بعد از آن، داروی کتامین با دوز mg/kg۳۰ تزریق گردید. به کبوترهای گروه سوم نیز، داروی زایلازین با دوز mg/kg ۵ تزریق و ۱۰ دقیقه پس از آن، داروی کتامین با دوز mg/kg ۳۰ تزریق شد. ۲۴ ساعت بعد از تزریق، نمونه های بافتی از کلیه کبوترها برداشته شده و مورد بررسی هیستوپاتولوژیکی قرار گرفتند. در کلیه های گروه شاهد هیچ آسیبی مشاهده نشد. در کلیه های گروه آسپرومازین - کتامین، پرخونی خفیف، نفوذ سلول های التهابی تک هسته ای در بافت بینابینی کلیه و نکروز شدید توبولی مشاهده گردید. کلیه های گروه زایلازین - کتامین بدون نکروز بودند ولی پرخونی خفیف در مویرگ ها و نفوذ سلول های التهابی تک هسته ای در مقادیر کم در بافت بینابینی مشاهده می گردید و در برخی از توبول های پروکسیمال، دژنرسانس خفیف وجود داشت. نتایج این مطالعه، برای اولین بار نشان داد که تجویز رژیم بیهوشی آسپرومازین - کتامین در کبوتر باعث ایجاد آسیب شدید توبولی در کلیه می شود.

کلیدواژه ها:

واژگان کلیدی: هیستوپاتولوژی ، کتامین آسپرومازین زایلازین ، کبوتر