مطالعه میگو پاسفید غربی از نظر آلودگی به فلزات سنگین

بررسی غلظت فلزات سنگین بافت عضله میگوی پا سفید غربی (Litopenaeus vannamei) در مجتمع پرورش میگوی استان اراک تعیین و ارزیابی خطر برای مصرف کنندگان می باشد.برای این منظور، تعداد ۳۰ نمونه میگوی پا سفید غربی پس از خشک شدن، پودر شدن و هضم شیمیایی برای تعیین میزان غلظت فلزات سنگین توسط دستگاه جذب اتمی مورد اندازه گیری قرار گرفتند. داده های بدست آمده با استفاده از نرم افزار SPSS تجزیه و تحلیل شد.
فلزات سنگین متنوعی در میگوی پاسفید غربی شناسایی شد که شامل آرسنیک، کادمیوم، جیوه، سرب، آهن، مس، کبالت، کروم، منگنز، مولیبدن، نیکل، قلع و روی بودند. مقدار میانگین آرسنیک، کادمیوم، جیوه و سرب در سایت های مختلف به ترتیب ۰۸/۰-۱۱/۰، ۰۱/۰، ۰۱/۰ و ۱۴/۰-۳۸/۰ میلی گرم بر کیلوگرم بود. قلع و نیکل نسبت به سایر فلزات از غلظت کمتری برخوردار بودند. در بین فلزات ضروری، آهن و مس بیشترین میزان را به خود اختصاص دادند، بعد از آن، روی و سپس منگنز قرار داشتند. کبالت، کروم و مولیبدن کمترین مقادیر را تشکیل دادند.غلظت تمامی عناصر مورد در محدوده مجاز تعیین شده توسط استانداردهای جهانی (FAO/WHO) بود. مصرف مداوم و روزانه این محصول برای گروه های سنی مختلف از نظر آرسنیک ایمن نبوده و مخاطره ای برای آنها وجود دارد. ولی از نظر سایر فلزات ایمن بود. نتایج این مطالعه پیشنهاد میکند که اقدامات لازم جهت پیشگیری از آلودگی آب های استخرهای پرورشی استان اراک توسط مقامات مسئول صورت پذیرد. کاهش اثرات خطرناک فلزات سنگین با پایش، بررسی منظم و ارزیابی آلاینده های معدنی امکان پذیر می باشد.

کلیدواژه ها:

میگوی پاسفید غربی ، فلزات سنگین ، ارزیابی خطر