اثرات محافظتی تجویز همزمان عصاره سیر و هیدروکورتیزون در برابر ضایعات ریوی ناشی از سپسیس در رت

التهاب کنترل نشده در مراحل اولیه سپسیس می تواند منجر به آسیب حاد ریه شود. هدف از این مطالعه، مشاهده اثر محافظتی و ترمیمی عصاره گیاه سیر همراه هیدروکورتیزون بر ریه ها در یک مدل سپسیس تجربی بود. گروه ها شامل گروه سپسیس (بدون پیش درمان) و گروه های ۲۰ و ۴۰ که هر روز به مدت دو هفته بترتیب دریافت کننده ۲۰ و ۴۰ میلی گرم برکیلوگرم عصاره سیر همراه یک تزریق ۸ میلی گرم برکیلوگرم هیدروکورتیزون در روز ۱۴ (پس از ایجاد سپسیس) بودند. سپسیس به روش CLP در روز ۱۴ ایجاد و رت ها ۲۴ ساعت بعد به وسیله پنتوباربتال (۲۵۰mg/kg-IP) کشته شدند. ابتدا نسبت وزن مرطوب به خشک ریه محاسبه شد. ارزیابی تعداد نوتروفیلهای مایع برونکوسی-آلوئولی (bronchoalveolar lavage) انجام شد. نیمی از بافت ریه برای هیستوپاتولوژی و نیم دیگر به منظور بررسی پارامترهای مالون دی آلدهاید (MDA) و ظرفیت آنتی اکسیدانی تام (TAC) اختصاص یافت. مشخص شد که نسبت وزن مرطوب به خشک ریه در گروه سپسیس از بقیه گروه ها بیشتر بود (۰۱/۰>P). با بررسی میزان مالوندی آلدهاید MDA به صورت معنی داری در گروه سپسیس نسبت به دو گروه دیگر بالاتر بود (۰۰۱/۰>P). اما ذخیره آنتی اکسیدانی در گروه ۴۰ به شکل معنی داری نسبت به گروه سپسیس و گروه ۲۰ بالاتر بود (۰۱/۰>P). درجات ضایعات هیستوپاتولوژی (اکسودای داخل آلوئولی و مجاری هوایی) نیز بترتیب در گروه های سپسیس، ۲۰ و ۴۰ کاهش معنی دار نشان داد. نتایج مطالعه حاضر نشان داد که عصاره سیر در کاهش التهاب ناشی از بیماری سپسیس نقش دارد.

کلیدواژه ها:

سیر ، هیدروکورتیزون ، سپسیس ، ضایعات ریوی