بررسی تاثیر دارو های بیهوشی پیش از جراحی با کتامین، زایلازین و همزمان کتامین زایلازین بر بیان ژن های گیرنده آنژیوتانسین۲ در بافت قلب کبوتر

سیستم رنین-آنژیوتانسین-آلدسترون (RAAS) نقش کلیدی در تنظیم فشار خون و تعادل الکترولیت ها ایفا می کند. اختلال در عملکرد این سیستم طی فرآیند بیهوشی می تواند به بی ثباتی فشار خون منجر شده و اثربخشی و ایمنی پروتکل های بیهوشی را تحت تاثیر قرار دهد. از آنجا که ترکیب کتامین و زایلازین به عنوان یک روش رایج در بیهوشی کاربرد گسترده ای دارد، ارزیابی دقیق اثرات آن بر سیستم RAAS و شاخص های وابسته به آن، از جمله میزان بیان ژن AGTR۱ در بافت قلب، ضروری به نظر می رسد. این پژوهش به بررسی تاثیر ترکیب کتامین و زایلازین بر بیان ژن AGTR۱ در بافت قلب کبوتر پرداخته است. هدف اصلی این مطالعه، تحلیل چگونگی تاثیر این ترکیب دارویی بر سیستم رنین-آنژیوتانسین-آلدسترون (RAAS) و نوسانات فشار خون در هنگام بیهوشی و بهبود پروتکل های بیهوشی برای کاهش ناپایداری های فشار خون است. بیست طوق کبوتر سالم و بالغ نژاد خانگی(نر و ماده) با وزن میانگین ۱۵۰ الی ۳۰۰ گرم و سن ۱ تا ۳ سال تهیه شد. پرندگان به طور تصادفی به ۴ گروه تقسیم شدند. دوز های مختلف کتامین و زایلازین به صورت عضلانی در سمت چپ عضله سینه تزریق شد.بر اساس نتایج به دست آمده، ترکیب کتامین-زایلازین تغییرات معنی داری بر میزان بیان ژن AGTR۱ ایجاد نکرد.

در نتیجه ترکیب کتامین-زایلازین می تواند به عنوان یک روش موثر برای بیهوشی در پرندگان پیشنهاد شود. این نتایج، درک بهتری از تاثیرات این داروها بر سیستم RAAS ارائه کرده و راه را برای بهبود پروتکل های بیهوشی در دامپزشکی هموار می کند.

کلیدواژه ها:

کتامین ، زایلازین ، AGTR۱ ، بیهوشی ، سیستم رنین-آنژیوتانسین-آلدسترون (RAAS)