مطالعه تطبیقی مناطق استقراری عصر آهن با الگوی سکونت گزینی دوران معاصر در منطقه رحمت آباد و عوامل موثر بر آن

امروز برغم اطلاعات ذی قیمت از عصر آهن به واقع از زوایای مختلف زندگی انسان های آن دوران از جمله در بخش رحمت آباد از توابع شهرستان رودبار تصویر روشنی در دست نیست؛ که از عدم تمرکز مطالعات بر روی مناطق استقراری و نبود بررسی های هدفمند در باستان شناسی نشات گرفته باشد. با ابهام در مورد مساکن و معماری سکونتگاه های مردمان عصر آهن، این پرسش مطرح می شود که چه عواملی بر پراکندگی محوطه ها و الگوهای استقراری موثر بوده است؟ نوع معماری و مصالح سازه های احتمالی چه بوده و آیا میان مناطق استقراری عصر آهن با الگوی سکونت گزینی دوران معاصر تشابهی وجود دارد؟ با پایش میدانی، بررسی و شناسایی محوطه ها، مطالعات کتابخانه ای، نتایج حاصل از مستندات موجود، انسان عصر آهن، معماری و زندگی یکجانشینی توام با کوچ نشینی را تجربه نموده و مصالح سازه ها نیز از سنگ های رودخانه ای، ملاط گل و بخصوص از چوب جنگل بوده که این عنصر بر اثر رطوبت زیاد استان گیلان یا آتش سوزی در طول زمان از بین رفته است. همچنین کشفیات مارلیک از جمله گاوهای کوهان دار همراه با خیش بر زندگی یکجانشینی و پیکرک قاطر با بار بیش از هر چیز بر زندگی کوچ نشینی صحه می گذارد. عوامل موثر بر سکونت گزینی عصر آهن مشابه با دوران معاصر و شامل موقعیت جغرافیایی، ارتفاع، اقلیم مناسب، منابع آب، خاک حاصلخیز، درختان و معادن بوده است؛ بگونه ای که آبادی های امروز درست بر روی مناطق استقراری عصر آهن یا با فاصله ای بسیار اندک در نزدیک ترین محل به آن شکل گرفته اند.

کلیدواژه ها:

عصر آهن ، مطالعات باستان شناسی ، مناطق استقراری ، دوران معاصر ، بخش رحمت آباد