بازتاب مطبوعاتی رقابت دو گفتمان اصول گرا و اصلاح طلب در انتخابات ریاست جمهوری از سال ۱۳۷۶ تا ۱۴۰۰

این تحقیق با هدف شناخت چگونگی بازتاب انتخابات ریاست جمهوری ایران در روزنامه های منتسب به دو جناح اصولگرا و اصلاح طلب انجام شده است. قلمرو زمانی پژوهش حاضر دو هفته قبل و یک هفته بعد از انتخابات ریاست جمهوری ایران از سال ۱۳۷۶ تا ۱۴۰۰ است. نمونه گیری آماری از این جامعه بر اساس انتخاب گزاره هایی است که هم راستا با هدف و سوال های تحقیق می باشند و در متون این روزنامه ها شناسائی و مورد تحلیل قرار گرفته اند. شیوه نمونه گیری تحقیق، نمونه گیری غیرتصادفی هدفمند است. روش تحقیق، توصیفی-تحلیلی برمبنای نظریه تحلیل گفتمان انتقادی نورمن فرکلاف و مبتنی بر دو بخش تحلیل بینامتنی و بیناگفتمانی است. روش تجزیه و تحلیل داده ها بر اساس الگوی عملیاتی پنج سطحی موسوم به پدام است. این مطالعه نشان داد رسانه های اصولگرا با دال اصلی ولایت فقیه قائل به نصب و مشروعیت از بالا به پایین هستند. بر تقویت اسلام گرایی در مقایسه با جمهوریت تاکید بیشتری می کنند و به ضرورت نظارت استصوابی اعتقاد دارند و مشارکت سیاسی را به شکل بسیج گرا تقویت و تشویق می کنند. و از آن طرف دال اصلی رسانه های اصلاح طلب حول نشانه اصلی مردم شکل می گیرد و مشروعیت دولت را از پایین به بالا در نظر می گیرند. بر اهمیت جمهوریت تاکید می کند و کمتر به نظارت استصوابی اعتقاد دارند و مشارکت سیاسی را در رای دادن در انتخابات تا تاسیس انجمن ها و فعالیت در مطبوعات و فعالیت های صنفی تشویق و تقویت می کنند.

کلیدواژه ها:

رسانه ، اصول گرا ، اصلاح طلب ، تحلیل گفتمان ، انتخابات ریاست جمهوری