تحلیل جامعه شناختی تاثیر نقش الگویی و همسازی والدین بر مهارت تفکر انتقادی فرزندان؛ چشم اندازی بر بهزیستی کودکان

پژوهش حاضر با این چشم انداز و با هدف بررسی تاثیر نقش الگویی و همسازی والدین بر تفکر انتقادی فرزندان، در جامعه آماری خانواده های کودکان دبستانی شهر تهران انجام پذیرفت. این پژوهش به روش پیمایشی اجرا گردید و نمونه آماری شامل ۷۲۶ خانواده از طریق نمونه گیری تصادفی خوشه ای انتخاب شدند. گردآوری اطلاعات در مدارس ۱۱ منطقه شهر تهران انجام پذیرفت. برای سنجش متغیرها از پرسشنامه محقق ساخته با روایی و پایایی مناسب بهره گرفته شد. داده ها نیز به روش تحلیل عامل تاییدی، ضریب همبستگی پارشیال و رگرسیون چندمتغیره با استفاده از نرم افزار SPSS ۲۴ تحلیل شدند. نتایج تحلیل بر اساس ضرایب بتا نشان داد متغیر تفکر انتقادی فرزندان با ضریب ۳۲۶/۰ از متغیر نقش الگویی والدین و ضریب ۲۰۹/۰ از متغیر همسازی والدین تاثیر پذیرفته است. همچنین۲/۲۱% از تغییرات مربوط به متغیر تفکر انتقادی فرزندان متاثر از متغیرهای نقش الگویی و همسازی والدین می باشد(Adj. R۲= .۲۱۲). رابطه بین متغیرها نیز معنی دار است (Sig. =.۰۰۰). بر این اساس والدین می توانند با ارتقای ویژگی های شخصیتی و تعاملات منطقی بین خود، در نقش الگوهای مناسب در جهت تکامل شخصیت آنان بعنوان انسان های منطقی، نقد پذیر و دارای توانمندی های انتخاب گری و تصمیم گیری مبتنی بر تفکر انتقادی، موثر واقع شوند. پژوهش حاضر با این چشم انداز و با هدف بررسی تاثیر نقش الگویی و همسازی والدین بر تفکر انتقادی فرزندان، در جامعه آماری خانواده های کودکان دبستانی شهر تهران انجام پذیرفت. این پژوهش به روش پیمایشی اجرا گردید و نمونه آماری شامل ۷۲۶ خانواده از طریق نمونه گیری تصادفی خوشه ای انتخاب شدند. گردآوری اطلاعات در مدارس ۱۱ منطقه شهر تهران انجام پذیرفت. برای سنجش متغیرها از پرسشنامه محقق ساخته با روایی و پایایی مناسب بهره گرفته شد. داده ها نیز به روش تحلیل عامل تاییدی، ضریب همبستگی پارشیال و رگرسیون چندمتغیره با استفاده از نرم افزار SPSS ۲۴ تحلیل شدند. نتایج تحلیل بر اساس ضرایب بتا نشان داد متغیر تفکر انتقادی فرزندان با ضریب ۳۲۶/۰ از متغیر نقش الگویی والدین و ضریب ۲۰۹/۰ از متغیر همسازی والدین تاثیر پذیرفته است. همچنین۲/۲۱% از تغییرات مربوط به متغیر تفکر انتقادی فرزندان متاثر از متغیرهای نقش الگویی و همسازی والدین می باشد(Adj. R۲= .۲۱۲). رابطه بین متغیرها نیز معنی دار است (Sig. =.۰۰۰). بر این اساس والدین می توانند با ارتقای ویژگی های شخصیتی و تعاملات منطقی بین خود، در نقش الگوهای مناسب در جهت تکامل شخصیت آنان بعنوان انسان های منطقی، نقد پذیر و دارای توانمندی های انتخاب گری و تصمیم گیری مبتنی بر تفکر انتقادی، موثر واقع شوند.

کلیدواژه ها:

تفکر انتقادی ، بهزیستی کودکان ، نقش الگویی ، همسازی والدین ، خانواده