مدلیابی اثر صفات شخصیت بر اخلاق کاری با میانجی گری سازگاری شغلی

هدف این پژوهش، مدلیابی تاثیر صفات شخصیت بر اخلاق کاری با نقش میانجی گرانه سازگاری شغلی در میان کارکنان قوه قضاییه جمهوری اسلامی ایران است. پژوهش حاضر به شیوه توصیفی-همبستگی و با استفاده از مدل معادلات ساختاری انجام شد. جامعه آماری شامل کلیه کارکنان حوزه ستادی قوه قضاییه و پژوهشگاه قوه قضاییه بود که از میان آن ها ۱۰۸ نفر با روش نمونه گیری دردسترس انتخاب شدند. برای جمع آوری داده ها از سه پرسشنامه استفاده شد: پرسشنامه صفات پنج گانه شخصیت نئو (NEO-FFI)، پرسشنامه اخلاق کاری پتی، و پرسشنامه سازگاری شغلی داویس و لافکوایست. داده ها با استفاده از نرم افزارهای SPSS و LISREL تحلیل شدند. نتایج تحلیل مسیر نشان داد که صفات برون گرایی، موافق بودن و باوجدان بودن تاثیر مستقیم و معناداری بر اخلاق کاری دارند. همچنین این سه صفت به صورت غیرمستقیم نیز از طریق سازگاری شغلی بر اخلاق کاری تاثیرگذارند. در مقابل، صفات روان آزرده گرایی و گشودگی فاقد تاثیر معنادار بودند. شاخص های برازش مدل، از جمله χ²/df = ۱.۸۷ و RMSEA = ۰.۰۶۹، نشان دهنده برازش مطلوب مدل مفهومی بودند. یافته ها نشان می دهند که برخی از صفات شخصیتی می توانند از طریق افزایش سازگاری شغلی، رفتارهای اخلاقی در محیط کار را تقویت کنند. این نتایج بر اهمیت ارزیابی ویژگی های شخصیتی در فرایندهای جذب، توسعه منابع انسانی و مداخلات سازمانی تاکید دارند. هدف این پژوهش، مدلیابی تاثیر صفات شخصیت بر اخلاق کاری با نقش میانجی گرانه سازگاری شغلی در میان کارکنان قوه قضاییه جمهوری اسلامی ایران است. پژوهش حاضر به شیوه توصیفی-همبستگی و با استفاده از مدل معادلات ساختاری انجام شد. جامعه آماری شامل کلیه کارکنان حوزه ستادی قوه قضاییه و پژوهشگاه قوه قضاییه بود که از میان آن ها ۱۰۸ نفر با روش نمونه گیری دردسترس انتخاب شدند. برای جمع آوری داده ها از سه پرسشنامه استفاده شد: پرسشنامه صفات پنج گانه شخصیت نئو (NEO-FFI)، پرسشنامه اخلاق کاری پتی، و پرسشنامه سازگاری شغلی داویس و لافکوایست. داده ها با استفاده از نرم افزارهای SPSS و LISREL تحلیل شدند. نتایج تحلیل مسیر نشان داد که صفات برون گرایی، موافق بودن و باوجدان بودن تاثیر مستقیم و معناداری بر اخلاق کاری دارند. همچنین این سه صفت به صورت غیرمستقیم نیز از طریق سازگاری شغلی بر اخلاق کاری تاثیرگذارند. در مقابل، صفات روان آزرده گرایی و گشودگی فاقد تاثیر معنادار بودند. شاخص های برازش مدل، از جمله χ²/df = ۱.۸۷ و RMSEA = ۰.۰۶۹، نشان دهنده برازش مطلوب مدل مفهومی بودند. یافته ها نشان می دهند که برخی از صفات شخصیتی می توانند از طریق افزایش سازگاری شغلی، رفتارهای اخلاقی در محیط کار را تقویت کنند. این نتایج بر اهمیت ارزیابی ویژگی های شخصیتی در فرایندهای جذب، توسعه منابع انسانی و مداخلات سازمانی تاکید دارند.

کلیدواژه ها:

صفات شخصیت ، ، اخلاق کاری ، سازگاری شغلی ، معادلات ساختاری