تحلیل کیفی برنامه ریزی درسی مبتنی بر یادگیری حقوق شهری

تحقیق حاضر با هدف تحلیل کیفی برنامه ریزی درسی مبتنی بر یادگیری حقوق شهری انجام شده است. از منظر ماهیت، این پژوهش در زمره مطالعات کیفی قرار دارد و از نظر روش گردآوری اطلاعات، پژوهشی گراندد تئوری–پیمایشی به شمار می رود. برای جمع آوری داده ها از روش های کتابخانه ای و نیز مصاحبه های نیمه ساختار یافته با متخصصان و اساتید حوزه برنامه ریزی درسی و حقوق (۲۰ نفر به روش نمونه گیری هدفمند) بهره گرفته شده است. مصاحبه ها تا مرحله اشباع نظری ادامه یافته و با استفاده از تکنیک تحلیل محتوا تفسیر شده اند. داده های به دست آمده از طریق کدگذاری محوری و مقایسه ای تحلیل شدند و مفاهیم اصلی و فرعی استخراج گردید. برای تایید روایی، از روش روایی محتوایی و نظرات متخصصان بهره گرفته شد. همچنین با تحلیل عاملی اکتشافی (با چرخش متعامد) و تحلیل عاملی تاییدی، متغیرهای تاثیرگذار شناسایی و کفایت نمونه بررسی شد. در نهایت، برنامه ریزی درسی مبتنی بر یادگیری حقوق شهری به عنوان مدلی جامع و کاربردی پیشنهاد گردید؛ مدلی که می تواند در تمام مقاطع تحصیلی و نظام های آموزشی پیاده سازی شود. بر اساس یافته ها، ۶۱ مقوله فرعی و ۵ مقوله اصلی شامل: آموزش و آگاهی از سواد حقوق شهری، آموزش ارزش های انسانی، آموزش مهارت های زندگی، آموزش ارزش ها و هنجارهای اجتماعی، و مشارکت مدنی استخراج شد. این مدل با کاهش خطاهای سازه ای، می تواند زمینه ساز تحولی اساسی در برنامه های درسی مدارس باشد. تحقیق حاضر با هدف تحلیل کیفی برنامه ریزی درسی مبتنی بر یادگیری حقوق شهری انجام شده است. از منظر ماهیت، این پژوهش در زمره مطالعات کیفی قرار دارد و از نظر روش گردآوری اطلاعات، پژوهشی گراندد تئوری–پیمایشی به شمار می رود. برای جمع آوری داده ها از روش های کتابخانه ای و نیز مصاحبه های نیمه ساختار یافته با متخصصان و اساتید حوزه برنامه ریزی درسی و حقوق (۲۰ نفر به روش نمونه گیری هدفمند) بهره گرفته شده است. مصاحبه ها تا مرحله اشباع نظری ادامه یافته و با استفاده از تکنیک تحلیل محتوا تفسیر شده اند. داده های به دست آمده از طریق کدگذاری محوری و مقایسه ای تحلیل شدند و مفاهیم اصلی و فرعی استخراج گردید. برای تایید روایی، از روش روایی محتوایی و نظرات متخصصان بهره گرفته شد. همچنین با تحلیل عاملی اکتشافی (با چرخش متعامد) و تحلیل عاملی تاییدی، متغیرهای تاثیرگذار شناسایی و کفایت نمونه بررسی شد. در نهایت، برنامه ریزی درسی مبتنی بر یادگیری حقوق شهری به عنوان مدلی جامع و کاربردی پیشنهاد گردید؛ مدلی که می تواند در تمام مقاطع تحصیلی و نظام های آموزشی پیاده سازی شود. بر اساس یافته ها، ۶۱ مقوله فرعی و ۵ مقوله اصلی شامل: آموزش و آگاهی از سواد حقوق شهری، آموزش ارزش های انسانی، آموزش مهارت های زندگی، آموزش ارزش ها و هنجارهای اجتماعی، و مشارکت مدنی استخراج شد. این مدل با کاهش خطاهای سازه ای، می تواند زمینه ساز تحولی اساسی در برنامه های درسی مدارس باشد.

کلیدواژه ها:

برنامه ریزی درسی ، یادگیری حقوق شهری ، مدل برنامه درسی ، شهروندی.