راهبردهای ارتقای کیفیت یادگیری فراتر از عملکرد تحصیلی: یک مرور کیفی

هدف این مطالعه، شناسایی و تبیین راهبردهای ارتقای کیفیت یادگیری فراتر از شاخص های سنتی عملکرد تحصیلی بر اساس مرور کیفی پژوهش های پیشین بود. این پژوهش از نوع مروری کیفی با رویکرد تحلیل مضمون انجام شد. داده ها صرفا از طریق مرور نظام مند ادبیات علمی مرتبط با کیفیت یادگیری، یادگیری معنادار، خودتنظیمی، ابعاد هیجانی–اجتماعی یادگیری و راهبردهای آموزشی گردآوری شدند. در مجموع ۱۵ مقاله علمی واجد شرایط، بر اساس معیارهای ورود و خروج مشخص، انتخاب و متن کامل آن ها تحلیل شد. فرایند تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار NVivo نسخه ۱۴ و از طریق کدگذاری باز، سازمان دهی مفاهیم و استخراج مضامین اصلی انجام گرفت. اشباع نظری به عنوان معیار توقف تحلیل در نظر گرفته شد. یافته ها نشان داد کیفیت یادگیری مفهومی چندبعدی است که از تعامل سه حوزه اصلی شکل می گیرد: تعمیق فرایندهای درونی یادگیری (شامل یادگیری معنادار، خودتنظیمی و درگیری شناختی)، ابعاد هیجانی–اجتماعی تجربه آموزشی (مانند امنیت روانی، تعلق و حمایت عاطفی) و راهبردهای زمینه ای و آموزشی (از جمله تدریس فعال، بازخورد کیفی و ارزشیابی برای یادگیری). نتایج نشان داد تمرکز صرف بر عملکرد تحصیلی، ظرفیت تبیین کیفیت واقعی یادگیری را ندارد. بر اساس یافته ها، ارتقای کیفیت یادگیری مستلزم رویکردی جامع است که فراتر از نمره و آزمون، بر معنا، هیجان، خودراهبری و تجربه یادگیری تاکید کند. این رویکرد می تواند مبنای بازاندیشی در سیاست ها و رویه های آموزشی قرار گیرد. هدف این مطالعه، شناسایی و تبیین راهبردهای ارتقای کیفیت یادگیری فراتر از شاخص های سنتی عملکرد تحصیلی بر اساس مرور کیفی پژوهش های پیشین بود. این پژوهش از نوع مروری کیفی با رویکرد تحلیل مضمون انجام شد. داده ها صرفا از طریق مرور نظام مند ادبیات علمی مرتبط با کیفیت یادگیری، یادگیری معنادار، خودتنظیمی، ابعاد هیجانی–اجتماعی یادگیری و راهبردهای آموزشی گردآوری شدند. در مجموع ۱۵ مقاله علمی واجد شرایط، بر اساس معیارهای ورود و خروج مشخص، انتخاب و متن کامل آن ها تحلیل شد. فرایند تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار NVivo نسخه ۱۴ و از طریق کدگذاری باز، سازمان دهی مفاهیم و استخراج مضامین اصلی انجام گرفت. اشباع نظری به عنوان معیار توقف تحلیل در نظر گرفته شد. یافته ها نشان داد کیفیت یادگیری مفهومی چندبعدی است که از تعامل سه حوزه اصلی شکل می گیرد: تعمیق فرایندهای درونی یادگیری (شامل یادگیری معنادار، خودتنظیمی و درگیری شناختی)، ابعاد هیجانی–اجتماعی تجربه آموزشی (مانند امنیت روانی، تعلق و حمایت عاطفی) و راهبردهای زمینه ای و آموزشی (از جمله تدریس فعال، بازخورد کیفی و ارزشیابی برای یادگیری). نتایج نشان داد تمرکز صرف بر عملکرد تحصیلی، ظرفیت تبیین کیفیت واقعی یادگیری را ندارد. بر اساس یافته ها، ارتقای کیفیت یادگیری مستلزم رویکردی جامع است که فراتر از نمره و آزمون، بر معنا، هیجان، خودراهبری و تجربه یادگیری تاکید کند. این رویکرد می تواند مبنای بازاندیشی در سیاست ها و رویه های آموزشی قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

کیفیت یادگیری ، یادگیری معنادار ، خودتنظیمی ، ابعاد هیجانی اجتماعی ، آموزش دانش آموزمحور