نقش توانمندسازی منابع انسانی در نتایج ارزیابی عملکرد سازمان ها با هدف بهبود عملکرد شغلی کارکنان شهرداری ها

در دنیای رقابتی امروز، نقش منابع انسانی و توانایی های آن بر کسی پوشیده نیست. سازمان ها به دنبال راه کارهایی جهت بهبود عملکرد شغلی کارکنان خود هستند. به این منظور پس از بررسی و ارزیابی دوره ای به بررسی موانع و محدودیت ها میپردازند. در این بین شاخص های متعددی موجبات پیشرفت و ارتقاء سازمان ها را فراهم می سازد. یکی از کلیدهای موفقیت در این زمینه، توانمندسازی منابع انسانی است. توانمندسازی منابع انسانی پلی میان رشد فردی کارکنان و توسعه پایدار سازمان است. بر این اساس، توانمندسازی منابع انسانی مجموعه اقداماتی است که هدف آن افزایش مهارت ها، دانش و خودباوری کارکنان برای بهبود عملکرد و ارتقای جایگاه سازمان است. با اتکا به استراتژی جامع توانمندسازی، سازمان ها می توانند به موتور پیشران موفقیت و توسعه خود دست پیدا کنند. بنابراین، توانمند سازی نیروی محرکی است که به کارکنان در دستیابی به عملکرد مطلوب سازمانی یاری می رساند. بر این اساس هدف از پژوهش حاضر، بررسی نقش توانمندسازی منابع انسانی در نتایج ارزیابی عملکرد کارکنان شهرداری ها می باشد.روش پژوهش حاضر، از نوع توصیفی و مرور مطالب علمی می باشد. جهت جمع آوری اطلاعات پژوهش از منابع معتبر علمی- پژوهشی، کتابخانه ای، اسنادی و پایگاه های اطلاعاتی معتبر و موثق داخلی و خارجی استفاده شده است. در نهایت با بررسی ادبیات نظری تحقیق و تحقیقات مشابه، یافته ها نشان می دهد در خصوص " توانمند سازی کارکنان" و ارتباط آن با سایر متغیرهای رفتار سازمانی تحقیقات بسیاری انجام یافته است که نشان از نقش مهم آن برای مدیران و برنامه ریزان شهری دارد. توانمندسازی منابع انسانی رویکردی جامع و کل نگر در خصوص روش های ارتقای مهارت ها و افزایش بهره وری منابع انسانی سازمان ها ارائه می دهد. سازمان هایی که از این رویکرد بهره می برند، قادر خواهند بود آینده ای پایدار، رقابتی و نوآورانه برای خود به وجود آورده و نسبت به ارزیابی شاخص های عملکرد کارکنان خوش بین باشند.

کلیدواژه ها:

توانمند سازی کارکنان ، ارزیابی عملکرد ، عملکرد مطلوب.