مدل مارپیچ پنجگانه: راهکار ارتباط صنعت با دانشگاه های آینده

گذار از دانشگاه سنتی و صنعت مجزا از دانشگاه، به اقتصاد دانش بنیان روندی است که در سال های گذشته آغاز شده است و اهمیت رابطه میان صنعت و دانشگاه ناشی از آن است که این دو نهاد از جمله سرنوشت سازترین نهادهای هر جامعه ای به خصوص پس از انقلاب صنعتی هستند. این در حالی است که دانشگاه ها در وضعیتی قرار دارند که بیشتر وقت خود را صرف فعالیت های علمی و صرفا نظری می کنند و صنعت نیز به تنهایی با مسائل خود دست و پنجه نرم می کند. مدل مارپیچ چهارگانه و پنج گانه بخشی جدایی ناپذیر از سیاست نوآوری را تشکیل می دهد که به تقویت پیوند مالی-رشد در کشورهای در حال توسعه کمک کرده و مسیری گریز ناپذیر برای دانشگاه های آینده است. این مدل زمینه ای فراهم می کند که سیاستگذاران اقدامات لازم را برای تقویت روابط دانشگاه-صنعت-دولت-جامعه مدنی و تضمین دموکراسی دانش و کیفیت برای دستیابی به رشد پایدار انجام دهند. گردهم آوردن بازیگران مارپیچ پنج گانه، نه تنها به تقویت نوآوری کمک می نماید بلکه اکوسیستم همکاری برای بهبود رشد اقتصادی در کشور را تسهیل نموده و دانشگاه ها را به سمت ماموریت گرایی سوق می دهد.

کلیدواژه ها:

ارتباط صنعت و دانشگاه ، مدل مارپیچ پنج جانبه ، دانشگاه آینده ، جامعه دانش بنیان