حدود اجرای اصل صحت در معاملات صوری؛ از مشروعیت ظاهری تا قصد باطنی

اصل صحت از بنیادی ترین قواعد حقوق مدنی ایران است که با هدف تضمین امنیت حقوقی و اعتماد متقابل در مبادلات، ظاهر قرارداد را معتبر دانسته تا جایی که فساد آن احراز شود. معاملات صوری معاملاتی هستند که در ظاهر صحیح ولی در باطن فاقد قصد واقعی یا مشروعیت هستند. این پژوهش به بررسی حدود اجرای اصل صحت در برابر این معاملات می پردازد و تلاش دارد تا تعارض میان مشروعیت ظاهری و قصد باطنی را روشن کند.

کلیدواژه ها:

اصل صحت ، معاملات صوری ، قصد باطنی ، اراده واقعی