تحلیل مسئولیت های داوران در پرونده های مرتبط با سرمایه گذاری های خارجی در حوزه نفت و گاز

صنعت نفت و گاز یکی از مهم ترین بخش های اقتصادی در سطح بین المللی محسوب می شود که معمولا با قراردادهای پیچیده، اختلافات تجاری و دعاوی حقوقی گسترده همراه است. یکی از مکانیسم های رایج برای حل وفصل این اختلافات، داوری بین المللی است که به عنوان یک روش جایگزین برای دادگاه های داخلی، به ویژه در دعاوی میان شرکت های چندملیتی و دولت ها، نقش کلیدی ایفا می کند. در این میان، داوران مسئولیت سنگینی در حفظ عدالت، بی طرفی و رعایت اصول حقوقی دارند، اما در برخی موارد، تخلفات آن ها موجب خسارت به طرفین دعوا شده و مسئولیت مدنی آن ها را در پی دارد. این مقاله به بررسی مبانی حقوقی مسئولیت مدنی داوران در دعاوی نفت و گاز با تاکید بر نظریه استناد عرفی می پردازد. بر اساس این نظریه، مسئولیت داوران در صورتی قابل تحقق است که میان رفتار آن ها و خسارات وارده، رابطه ای معقول و عرفی برقرار باشد. به عبارت دیگر، اگر تخلف داور، علت عرفی ضرر باشد، او از منظر حقوقی مسئول جبران خسارت خواهد بود. بررسی ها نشان می دهد که مسئولیت مدنی داوران می تواند در مواردی همچون نقض بی طرفی و استقلال، تاخیر در صدور رای، فساد و تبانی و نقض تعهدات قراردادی مطرح شود. در نهایت، مقاله با ارائه پیشنهاداتی برای افزایش شفافیت، کاهش فساد و تقویت نظارت بر عملکرد داوران در داوری های نفت و گاز، بر ضرورت ایجاد سازوکارهای حقوقی برای جلوگیری از سوءاستفاده های احتمالی و تضمین داوری منصفانه و بی طرفانه تاکید دارد. یافته های این پژوهش نشان می دهد که با اجرای اصلاحات ساختاری در سیستم داوری بین المللی و افزایش مسئولیت پذیری داوران، می توان به تقویت جایگاه داوری در صنعت نفت و گاز کمک کرد و از وقوع خسارات جبران ناپذیر به طرفین اختلاف جلوگیری نمود.

کلیدواژه ها:

قراردادهای نفتی و گازی ، مسئولیت داوران ، داوری بین المللی نفت و گاز ، نظریه استناد عرفی