کاربست فقهی-تقنینی قاعده منع تبعیض ناروا در احکام و قوانین زنان

قاعده «منع تبعیض ناروا» از قواعد بنیادین عدالت محور در نظام حقوقی جمهوری اسلامی ایران است که ریشه در آموزه های قرآنی، سیره عقلا و مبانی عقلانی شریعت دارد. این قاعده، که در اصول نوزدهم، بیستم و بیست ویکم قانون اساسی انعکاس یافته است، مقتضی آن است که هیچ تفاوتی میان افراد جامعه، از جمله زنان و مردان، جز بر پایه ی ملاک های معقول و مشروع پذیرفته نشود. در این پژوهش با روش تحلیلی استنباطی و رویکرد تطبیقی، مبانی فقهی و تقنینی قاعده منع تبعیض ناروا و بررسی قلمرو کاربست آن در احکام و قوانین زنان بررسی شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که قاعده منع تبعیض ناروا، افزون بر پشتوانه عقلایی و شرعی، ظرفیت آن را دارد که به عنوان قاعده ای فقهی تقنینی در فرآیند اجتهاد و قانون گذاری مورد استناد قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

تبعیض ناروا ، عدالت جنسیتی ، سیاست تقنینی ، حقوق زنان