ویژگیهای قرارداد کار و مقایسه ی آن با عقد اجاره ی اشخاص در حقوق ایران

در وادی امر، طرفین قرارداد کار (کارگر و کارفرما) و عقد اجارهی اشخاص (اجیر و مستاجر) با توجه به تعریف حقوقیشان، موردبحث و بررسی قرار میگیرند و پس ازآن این دو قرارداد، با توجه به تقسیم بندی که قانون گذار در ابعاد گوناگون از عقود به عمل آورده مورد ارزیابی قرار خواهند گرفت تا به وجوه اشتراک و افتراق آن دو پی ببریم. چراکه عقود از جهت آثاری که دارند به جایز، لازم و خیاری، منجز، معلق و غیره و از جهت شرایط انعقاد به رضایی و تشریفاتی و مانند این ها تقسیم میشوند. ضمن اینکه حقوقدانان برای تفکیک مفاهیم مختلف حقوقی از یکدیگر آن ها را به اقتضای آثارشان تعریف می کنند، بدان سبب که یک مفهوم حقوقی میتواند دارای شرایط و احکام خاصهی خود باشد. فیالنهایه با مقایسهی قرارداد کار با عقد اجاره اشخاص، ضمن ابعاد مختلف تقسیمبندی عقود، ملاحظه خواهد شد که وجوه اشتراک بسیاری با همدیگر دارند به عنوان نمونه هر دو عقدی لازم، عهدی، مستمر، غیر تشریفاتی و معوض میباشند و اختلافی که بین آن دو چشمگیر است در این است که قرارداد کار یک عقد غیر معین است و لیکن عقد اجاره اشخاص در زمرهی عقود معین است.

کلیدواژه ها:

قرارداد کار ، کارگر و کارفرما ، عقد اجاره اشخاص ، اجیر و مستاجر ، ابعاد مختلف تقسیمبندی عقود