مسئولیت بین المللی دولت ها و شرکت های خصوصی در برخوردهای ماهواره ای و زباله های فضایی با تمرکز بر نقش هوش مصنوعی در مدیریت ترافیک مداری و رویه قضایی

با افزایش چشمگیر فعالیت های فضایی در نیم قرن اخیر، موضوع زباله های فضایی به یکی از چالش های اساسی حقوق بین الملل فضا تبدیل شده است. رشد تعداد ماهواره ها، پرتابگرها و ابزارهای تحقیقاتی منجر به انباشت اشیای بی مصرف در مدار زمین شده که تهدیدی برای امنیت فعالیت های فضایی و حتی حیات بشر محسوب می شوند. در این میان، نقش فناوری های نوین به ویژه هوش مصنوعی در پایش، تحلیل، و تخصیص مسئولیت حقوقی ناشی از زباله های فضایی، اهمیتی دوچندان یافته است. این مقاله به بررسی مسئولیت دولت ها و شرکت های خصوصی در برخوردهای ماهواره ای و مدیریت زباله های فضایی می پردازد و نقش هوش مصنوعی در مدیریت ترافیک مداری را تحلیل می کند. همچنین چالش های حقوقی و اخلاقی مرتبط با تصمیمات خودکار بررسی می شود و راهکارهای قانونی و مدیریتی برای کاهش خطرات فضایی ارائه می شود. وهمچنین تحلیل قوانین بین المللی، نمونه های عملی و رویه قضایی و آخرین فناوری های هوش مصنوعی در مدیریت ترافیک مداری با تکیه بر اسناد بین المللی از جمله پیمان فضای ماورای جو ۱۹۶۷، کنوانسیون مسئولیت ۱۹۷۲ و دستورالعمل های سازمان ملل، به تحلیل ابعاد حقوقی مالکیت و مسئولیت دولت ها در برابر زباله های فضایی پرداخته و با بررسی ظرفیت های هوش مصنوعی در مدیریت ریسک و تصمیم گیری، چارچوبی ترکیبی برای نظام مسئولیت آینده ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

زباله فضایی ، مسئولیت بین المللی ، مالکیت ، هوش مصنوعی ، حقوق فضا