ارزیابی مدل رشد زیست توده، انباشت چربی و تولید سوخت زیستی با استفاده از کشت ریزجلبک در پساب مخلوط شهری و صنعتی

افزایش تقاضای انرژی و محدودیت منابع فسیلی، لزوم بهره گیری از منابع انرژی پایدار را بیش از پیش ضروری ساخته است. ریزجلبک ها به عنوان یک منبع بالقوه برای تولید انرژی زیستی و تصفیه ی فاضلاب مورد توجه قرار گرفته اند. این پژوهش به بررسی کارایی سیستم های یکپارچه ی رشد ریزجلبک در پساب تصفیه خانه ی فاضلاب شهری و صنعتی و قابلیت آن ها در تولید بایودیزل پرداخته است. نتایج نشان داد که غلظت زیست توده در شرایط بهینه به g.L-۱ ۱/۵۰ افزایش یافت و منجر به تولید g.L-۱ ۰۳/۱۶ لیپید شد. همچنین میزان بایودیزل قابل استحصال به g.L-۱ ۶۲/۱۳ رسید. بهره وری روزانه ی زیست توده، لیپید و بایودیزل نیز به ترتیب معادل g.L-۱ ۲۷/۲، g.L-۱ ۷۳/۰ و g.L-۱ ۶۲/۰ در روز ارزیابی شده است. یافته های این پژوهش نشان داد که سیستم های یکپارچه ی رشد ریزجلبک نه تنها موجب کاهش آلاینده های فاضلاب می شوند، بلکه تولید انرژی زیستی پایدار را نیز امکان پذیر می سازند. نتایج حاصل می تواند به عنوان مبنایی برای توسعه ی فناوری های نوین در زمینه ی تصفیه ی فاضلاب و تولید سوخت های زیستی مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

ریزجلبک ، انرژی زیستی ، تصفیه پساب ، مدل مونود ، بایودیزل