بررسی اثر بخشی مواد تغییر فاز دهنده در مدیریت حرارتی بسته باتری ها در فرآیند جذب و بازیابی

مدیریت حرارتی باتری یکی از الزامات توسعه خودروهای برقی است که می تواند منجر به افزایش نرخ شارژ/دشارژ و طول عمر باتری ها شود. استفاده از مواد تغییرفازدهنده و روش غوطه وری در سیال دو روش موثر برای جلوگیری از افزایش دمای باتری ها می باشد. در این مقاله با مدل سازی یک بسته چهارتایی از باتری های لیتیومی با نرخ دشارژ ۳C و ۵C در نرم افزار انسیس-فلوئنت، عملکرد این دو روش مورد ارزیابی قرار گرفته است. حضور ماده تغییرفازدهنده به ضخامت ۲ میلیمتر به خوبی مانع از افزایش دمای باتری ها گردید. بیشینه دمای باتری با استفاده از RT۳۵ و روغن دی الکتریک در سطح به ترتیب ۳۱۳ و ۳۱۹ کلوین کنترل شد. در ادامه با در نظر گرفتن ذوب مواد، انجماد و بازیابی ماده برای مراحل بعدی مدل سازی شد که در مدت زمان ۳۰ دقیقه ماده RT۳۵ کاملا جامد شد.

کلیدواژه ها:

مدیریت حرارتی ، باتری ، مواد تغییرفازدهنده ، بازیابی حرارتی