کاهش نابالانسی روتور: رویکردی نوین برای ردیف چینی پره های روتور

در این مطالعه، به بررسی و بهینه سازی ردیف چینی پره های روتور با بهره گیری از الگوریتم های بهینه سازی ژنتیک، تبرید شبیه سازی شده و الگوریتم هیوریستیک تکرارشونده پرداخته شده است. نتایج به دست آمده نشان می دهد که الگوریتم ژنتیک با وجود توانایی بالای خود در یافتن پاسخ های بهینه و دامنه جامع فضای انتخابی، از نظر زمان پردازش بسیار پرهزینه می باشد؛ به عبارت دیگر، نیاز به سیستم محاسباتی قوی و زمان اجرای طولانی می تواند از مزیت های آن کاسته و در کاربردهای صنعتی محدودیت هایی ایجاد کند. در مقابل، الگوریتم تبرید شبیه سازی شده مسیر بهینه سازی را با سرعت بیشتری طی می کند و به موجب آن عملکرد بهتری از نظر سرعت و کارایی ارائه می دهد. به ویژه در شرایطی که نابالانسی دیسک وجود دارد، این الگوریتم قادر است نتایج بهینه تری نسبت به سایر روش ها ارائه دهد. الگوریتم هیوریستیک تکرارشونده نیز با استفاده از روش های ساده و روند تکراری، زمان اجرای کمتری نسبت به الگوریتم ژنتیک نیاز داشته و در بسیاری از مسائل عملکرد قابل قبولی از خود نشان می دهد. این یافته ها نشان دهنده اهمیت انتخاب الگوریتم مناسب در بهینه سازی مسائل پیچیده مهندسی مانند ردیف چینی پره های روتور است؛ چرا که هر یک از این روش ها با توجه به ساختار مسئله و نیازمندی های محاسباتی، از منظر دقت، سرعت و مصرف منابع تفاوت های قابل توجهی دارند.

کلیدواژه ها:

پره چینی ، الگوریتم ژنتیک ، الگوریتم تبرید ، الگوریتم هیوریستیک