تحلیل تاثیر پارامترهای کلینچ الکترومغناطیسی بر اتصال ورق های آلومینیوم و فولاد

اتصال ورق های فلزی غیرمشابه، نظیر آلومینیوم ۵۰۵۲ و فولاد زنگ نزن ۳۱۶L، به دلیل تفاوت در خواص مکانیکی و شکل پذیری، همواره چالشی مهم در صنایع مختلف بوده است. در این پژوهش، فرآیند کلینچ الکترومغناطیسی به عنوان روشی نوین و بدون نیاز به حرارت یا مواد واسطه، برای ایجاد اتصالاتی مقاوم و سبک بررسی شده است. فرض بر این است که بهینه سازی پارامترهایی نظیر جنس قالب، قطر سوراخ ها، و ولتاژ اعمالی می تواند کیفیت و استحکام اتصال را بهبود بخشد. برای ارزیابی این فرضیه، آزمایش هایی با استفاده از قالب های تفلونی و ولتاژ ۳.۵ ولت انجام شد. قطر بهینه سوراخ برای ورق آلومینیوم ۱۳ میلی متر و برای فولاد ۲۰ میلی متر تعیین شد. نتایج نشان داد که این ترکیب پارامترها باعث افزایش یکنواختی و استحکام اتصال می شود. نمودار نیرو-جابجایی به دست آمده از آزمایش کشش، عملکرد مکانیکی اتصال را تایید کرد. مقایسه نتایج با مطالعات پیشین نشان داد که کلینچ الکترومغناطیسی می تواند جایگزینی موثر برای روش های سنتی باشد. این پژوهش با ارائه روشی نوین و اعتبارسنجی نتایج از طریق مقایسه با استانداردها، گامی موثر در بهبود فرآیندهای اتصال مکانیکی در صنایع خودروسازی و هوافضا برداشته است.

کلیدواژه ها:

کلینچ الکترومغناطیسی ، آلومینیوم ۵۰۵۲ ، فولاد زنگ نزن ۳۱۶L