بررسی تاثیر تعداد لایه پارچه های اسپیسر در صندلی خودرو بر راحتی سفر سرنشین

صندلی خودرو نقش مهمی در جذب ضربه های وارده به سرنشین هنگام عبور خودرو از ناهمواری ها دارد. در این مقاله، تاثیر تعداد لایه های پارچه اسپیسر، به عنوان جاذب ضربه در صندلی خودرو، بر راحتی سفر سرنشین بررسی شده است. برای تحلیل رفتار پارچه، مدل اجزای محدود تک ماژول پارچه اسپیسر توسعه داده شده و ویژگی های مکانیکی آن به صورت منحنی های غیرخطی نیرو-جابجایی استخراج شده اند. در ادامه، برای بررسی تاثیر پارچه در مقیاس واقعی صندلی، این ویژگی ها به ۲۵۰۰ ماژول تعمیم یافته اند. همچنین، یک مدل دینامیکی سه درجه آزادی برای خودرو و سرنشین توسعه داده شده و حرکت خودرو بر روی ناهمواری های هارمونیک شبیه سازی شده است. معادلات دیفرانسیل حرکت سیستم با استفاده از روش رانگ کوتا حل شده و نمودار های پاسخ ارتعاشی سرنشین ترسیم شده اند. نتایج شبیه سازی نشان می دهند که با افزایش تعداد لایه های پارچه اسپیسر، دامنه ارتعاشات سیستم کاهش یافته و تاثیر به سزایی در بهبود راحتی سرنشین ایجاد می شود. همچنین پارچه های اسپیسر در دامنه های بالای ناهمواری جاده، عملکرد بهتری از خود نشان می دهند و قابلیت بیشتری در کاهش دامنه ارتعاشات وارد به سرنشین دارند.

کلیدواژه ها:

پارچه اسپیسر ، تحلیل اجزای محدود ، مدل سازی دینامیکی ، صندلی خودرو