فرهنگ و وجوه قدرت آفرین آن

در عصر حاضر بحث و بررسی «قدرت»، «منابع» و «وجوه» آن، از جمله مباحث اساسی اندیشمندان و برنامه­ریزان حوزه های، اقتصاد، علوم سیاسی، اجتماعی و فرهنگی است. این امر از آن روست که در این عصر ملت­ها و دولت­ها می­کوشند با شناسایی منابع و وجوه گوناگون قدرت، در گام نخست به حفظ، پایداری و پویایی خود همت گمارند و در گام دوم بر توانایی، نفوذ و سیطره مادی و معنوی خود بیافزایند و بدین وسیله در جهان پرتلاطم امروز جایگاه و نقشی برای خود تعریف کنند. «فرهنگ» به عنوان یک عنصر اساسی محیط بر ذهن و زندگی و همه فعل و انفعالات شهروندان یک کشور، آیا می­تواند یک منبع قدرت به­شمار آید ؟ در صورتی که جواب مثبت باشد، می­توان پرسید «وجوه قدرت­آفرین فرهنگ» کدامند؟ این نوشتار در صدد پاسخ به همین سوال است. نگارنده با مراجعه به آثار و پژوهش­های مرتبط با حوزه «قدرت» و «فرهنگ» به این نتیجه رسیده است که «فرهنگ اصیل»، که عبارت از مجموعه­ای از بینش­ها، باورها، سنت­ها، عادات و کنش­های منطبق بر فطرت ذاتی انسان­هاست یکی از منابع مهم قدرت به­شمار می­آید. وجوه قدرت­آفرینی چنین فرهنگی عبارتند از: ۱ هویت­ساز؛ ۲ مصونیت آور در مقابل هجمه­های دشمنان؛ ۳ الزام­آور بدون تحمیل؛ ۴ اعتمادآفرین و اطمینان­بخش؛ ۵ حرکت­آفرین و انگیزه­ساز؛ ۶ جریان­ساز و مولد بودن.

کلیدواژه ها:

قدرت ، فرهنگ ، فرهنگ اصیل ، منبع قدرت