نقش محیط خانواده در تشدید یا کاهش مشکلات یادگیری کودکان دیرآموز

این پژوهش با هدف تبیین نقش چندبعدی محیط خانواده در تشدید یا کاهش مشکلات یادگیری کودکان دیرآموز، با روش مرور نظام مند بر نه مقاله معتبر داخلی انجام شد. یافته ها نشان می دهد که محیط خانواده از طریق چهار کانال اصلی بر یادگیری این کودکان تاثیر می گذارد: ۱(کیفیت تعامل والد–کودک، که تعاملات گرم و حمایتی با افزایش انگیزش و سازگاری تحصیلی مرتبط است؛ ۲(سبک های فرزندپروری و سلامت روان والدین، که سبک مقتدرانه و سلامت روان بالا، به عنوان عوامل محافظتی، و سبک های سهل گیرانه/مستبدانه و استرس والدین، به عنوان عوامل خطر، شناسایی شدند؛ ۳( منابع و سرمایه فرهنگی خانواده، شامل سطح تحصیلات والدین، دسترسی به امکانات آموزشی و وضعیت اقتصادی-اجتماعی؛ و ۴(اثربخشی مداخلات خانواده محور، که آموزش والدین را به عنوان راهکاری کارآمد برای بهبود عملکرد شناختی و تحصیلی کودکان معرفی می کند. در مجموع، خانواده نه به عنوان یک عامل تک بعدی، بلکه به عنوان یک نظام یکپارچه عمل می کند که نقشی تعیین کننده در مسیر یادگیری کودکان دیرآموز ایفا می نماید. بنابراین، سیاست گذاری های آموزشی و برنامه های توان بخشی باید با محوریت توانمندسازی خانواده طراحی شوند.

کلیدواژه ها:

کودکان دیرآموز ، محیط خانواده ، مشکلات یادگیری ، آموزش والدین ، تعامل والد–کودک.