روشهای نوین ارزیابی یادگیری در آموزش مجازی

رشد سریع فناوری های دیجیتال و گسترش آموزش مجازی، سبب شده است که روش های سنتی ارزیابی یادگیری کارایی پیشین خود را از دست بدهند؛ ازاین رو ضرورت بررسی جامع و منسجم رویکردهای نوین ارزیابی بیش از گذشته احساس می شود. هدف این مقاله مروری، جمع بندی، دسته بندی و تحلیل نظام مند پژوهش های داخلی و خارجی درباره روش های نوین ارزیابی یادگیری در محیط های مجازی است. در این راستا، ابتدا ادبیات نظری مربوط به سنجش الکترونیکی مرور شده و مفهوم سازی انواع رویکردهای نوین شامل ارزیابی تکوینی دیجیتال، ارزیابی مبتنی بر داده و تحلیل یادگیری ، آزمون های تطبیقی رایانه ای (CAT) ، پورتفولیوهای الکترونیکی، ابزارهای هوشمند و هوش مصنوعی آموزشی انجام می شود. سپس، مقالات داخلی و خارجی طی یک فرآیند نظام مند گردآوری، مقایسه و تحلیل شده اند تا مزایا، محدودیت ها، چالش ها و الزامات اجرایی هر روش مشخص گردد. برآیند مرور مطالعات نشان می دهد که روش های نوین ارزیابی، در صورت طراحی صحیح، می توانند بهبود دقت سنجش، افزایش تعامل یادگیرنده، کاهش تقلب، ارائه بازخورد شخصی سازی شده و ارتقای عدالت آموزشی را به همراه داشته باشند. بااین حال، چالش هایی مانند نابرابری دسترسی، نبود مهارت های دیجیتال کافی، ملاحظات اخلاقی و محدودیت های زیرساختی همچنان مانع اجرای کامل و اثربخش این روش ها هستند. این مقاله با ترکیب و تحلیل نتایج پژوهش ها، تصویری جامع از الگوهای نوین ارزیابی یادگیری در آموزش مجازی ارائه می کند و می تواند مبنایی برای توسعه چارچوب های بومی و سیاست گذاری آموزشی آینده باشد.

کلیدواژه ها:

آموزش مجازی ، ارزیابی یادگیری ، سنجش الکترونیکی ، تحلیل یادگیری ، هوش مصنوعی آموزشی.