بررسی تاثیر کارگاه های آموزشی مبتنی بر شواهد بر بهبود خلاقیت آموزشی معلمان

خلاقیت آموزشی به عنوان یک شایستگی محوری در حرفه ی معلمی، نقش انکارناپذیری در پاسخگویی به چالش های نظام های آموزشی پویا و پرورش نسلی نوآور دارد. با این حال، پرورش این خلاقیت نیازمند مداخلات نظام مند و مبتنی بر شواهد است. این مقاله مروری جامع، با هدف تحلیل تاثیر کارگاه های آموزشی مبتنی بر شواهد بر بهبود خلاقیت آموزشی معلمان نگاشته شده است. روش تحقیق این مقاله، مرور نظام مند مطالعات منتشرشده در بازه ی زمانی ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۵ میلادی (مطالعات انگلیسی زبان) و ۱۴۰۰ تا ۱۴۰۴ خورشیدی (مطالعات فارسی زبان) است. یافته ها حاکی از آن است که کارگاه های طراحی شده بر اساس شواهد پژوهشی، در مقایسه با برنامه های آموزشی سنتی، تاثیر معنادار و مثبت تری بر ابعاد مختلف خلاقیت معلمان، شامل سیالی، انعطاف پذیری، ابتکار و بسط ایده های آموزشی داشته اند. این کارگاه ها با تاکید بر رویکردهای فعالی مانند آموزش مبتنی بر حل مسئله، شبیه سازی، بازاندیشی در عمل و غوطه وری در تجربیات موفق، نه تنها دانش نظری که شایستگی های عملی معلمان را ارتقا می دهند. بحث و نتیجه گیری مقاله بر این امر تاکید دارد که اثربخشی این کارگاه ها در گرو عواملی مانند تداوم و پیگیری، انطباق با بافت فرهنگی مدرسه، و حمایت نهادی است. در نهایت، ارائه ی راهکارهایی برای طراحی و اجرای اثربخش تر این گونه مداخلات آموزشی و تبیین محدودیت های پژوهش های حاضر، بخش پایانی مقاله را تشکیل می دهد.

کلیدواژه ها:

خلاقیت آموزشی ، معلم ، کارگاه آموزشی ، آموزش مبتنی بر شواهد ، توسعه ی حرفه ای