تاثیر کیفیت روابط خانوادگی بر شکل گیری هویت دینی و اخلاقی کودکان

هدف تحقیق حاضر بررسی تاثیر کیفیت روابط خانوادگی بر شکل گیری هویت دینی و اخلاقی کودکان با تاکید بر مولفه های عاطفی، تربیتی و ارتباطی خانواده است. این پژوهش با رویکرد کیفی و از نوع مطالعات مروری–تحلیلی انجام شد و با استفاده از روش نمونه گیری هدفمند، مقالات و پژوهش های مرتبط در حوزه روابط خانوادگی، هویت دینی و اخلاقی کودکان بررسی و تحلیل گردید. داده ها از طریق تحلیل محتوای کیفی و استخراج مفاهیم، مقولات و مضامین مشترک سازمان دهی شدند. یافته های تحقیق نشان داد که کیفیت روابط عاطفی خانواده، سبک های تربیتی والدین، الگوپذیری رفتاری، انسجام و انعطاف پذیری خانواده و شیوه مواجهه خانواده با فضای مجازی، نقش تعیین کننده ای در درونی سازی ارزش های دینی و اخلاقی کودکان دارد. نتایج بیانگر آن است که روابط صمیمانه و حمایتگر، همراه با گفت وگوی موثر و هماهنگی میان گفتار و رفتار والدین، زمینه شکل گیری هویت دینی و اخلاقی پایدار را فراهم می کند، در حالی که ضعف روابط خانوادگی می تواند منجر به سطحی نگری یا سردرگمی هویتی شود. در مجموع، این پژوهش نشان می دهد که خانواده به عنوان نخستین و مهم ترین نهاد اجتماعی، نقشی بنیادین در شکل گیری هویت دینی و اخلاقی کودکان ایفا می کند و تقویت کیفیت روابط خانوادگی می تواند به پیشگیری از بحران های هویتی در مراحل بعدی رشد منجر شود.

کلیدواژه ها:

کیفیت روابط خانوادگی ، هویت دینی ، هویت اخلاقی ، کودکان ، سبک های تربیتی