تحلیل چندلایه شکنندگی ساختاری رژیم صهیونیستی در جنگ تحمیلی ۱۲ روزه با جمهوری اسلامی ایران

جنگ تحمیلی ۱۲ روزه ژوئن ۲۰۲۵ رژیم صهیونیستی برعلیه جمهوری اسلامی ایران، نقطه عطفی در بازخوانی واقع گرایانه از وضعیت شکنندگی ساختاری رژیم صهیونیستی به شمار می رود. برخلاف روایت غالب مبنی بربرتری نظامی و فناوری محور رژیم، این جنگ نشان داد که رژیم صهیونیستی در مواجهه با جنگ ترکیبی و چندلایه، از ضعف های بنیادین در سطوح جغرافیایی، زیرساختی، روانی، اجتماعی و نظامی، عملیاتی رنج می برد. پژوهش حاضر با بهره گیری از روش توصیفی–تحلیلی و تلفیق داده های میدانی، امنیتی و مکانی (GIS)، و باهدف تحلیل چندلایه از شکنندگی رژیم صهیونیستی در جنگ ۱۲ روزه سعی کرده است این مهم را موردبررسی قرار دهد. یافته ها نشان می دهد که تمرکز جمعیتی بالا، کمبود عمق استراتژیک، وابستگی زیرساختی به نقاط متمرکز، اختلال در سامانه های فرماندهی (C۴ISR) و افزایش اضطراب اجتماعی، به کاهش تاب آوری کلی رژیم در برابر تهدیدات هم زمان انجامیده است. تحلیل تطبیقی داده ها نشان می دهد که رژیم صهیونیستی، علی رغم بهره مندی از فناوری پیشرفته، فاقد ظرفیت مقابله با جنگ هایی است که از چند جبهه، هم زمان و با ترکیب عناصر سایبری، روانی و فیزیکی طراحی شده اند. بر همین اساس، پژوهش حاضر الگویی مفهومی برای ارزیابی شکنندگی ساختاری دشمن ارائه می دهد که می تواند در طراحی راهبردهای بازدارندگی هوشمند در سطح منطقه ای مورداستفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

شکنندگی راهبردی ، جنگ ترکیبی ، رژیم صهیونیستی ، جنگ ۱۲ روزه ، ایران