دین حلقه گمشده زندگی جوامع

دین، سعادت همه جانبه انسان را وجهه همت خویش قرار داده و برای رساندن بشر به سعادت و رستگاری و بارور شدن همه استعدادها و ظرفیتهای وجودی او، احکام و قوانین لازم را تشریع و فرا راه بشر نهاده است. گرچه پرداختن به مسائل معنوی و امور اخروی، جزو مهمترین و اصلیترین هدف دین است، اما رسیدن به این هدف و تحقق آن در جامعه انسانی، هرگز بدون توجه به مسائل دنیوی و حل مشکلات مادی و جسمی بشر میسر نیست. اساسا همانطور که تفکیک جسم از روح و توجه یکسویه به یکی و غفلت از دیگری، به مثابه نادیده گرفتن بخشی از حقیقت وجودی انسان است، در برنامه ریزی جهت پاسخگویی به نیازهای انسان نیز اگر تمام توجه به یک بعد انسان باشد و از بعد دیگرش غفلت شود به طور حتم، آن برنامه به سرانجام نخواهد رسیدیکی از نقش های اساسی و کلیدی دین در زندگی، این است که به زندگی انسان معنا و مفهوم می بخشد و آن را همسو با فلسفه آفرینش انسان می کند و در نتیجه، احساس ‍ پوچی و پوچ گرایی را از او می زداید و از بحران هویت و رنجها و بیماری های روحی و اخلاقی حاصل از آن که امروزه دامنگیر افراد و جوامع فاقد دین و ایمان و به ویژه نسل جوان آنها می باشد جلوگیری می کند. بشر متمدن امروزی با همه پیشرفت هایی که در بعد صنعت و تکنولوژی داشته، در بعد معنویت و اخلاق سیر قهقرایی پیموده و به همین جهت به بحران های روحی و اخلاقی و بی هویتی دچار شده است. فواید و کارکردهای دین، تنها فواید دنیوی و حسی بالفعل یا فردی محض نمی باشند؛ بلکه باید به کارکردهای دنیوی اعم از فردی، اجتماعی، حسی، روحی و معنوی و نیز ثمرات اخروی دین توجه داشت؛ تا بتوان از برآیند آن، به یک ایده مشخص و مطمئن در مورد دین و کارکردهای آن دست یافت

کلیدواژه ها:

دین ، سعادت ، رستگاری ، کمال ، بهجت آفرینی