اثربخشی آموزش درمان وحشت زدگی بر ابراز وجود و جرات ورزی دانش آموزان متوسطه دوم شهر خاش

پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی آموزش درمان شناختی-رفتاری وحشت زدگی (Panic Control Treatment - PCT) بر مولفه های ابراز وجود و جرات ورزی در دانش آموزان پسر متوسطه دوم شهر خاش انجام شد. روش پژوهش، شبه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانش آموزان پسر متوسطه دوم شهر خاش در سال تحصیلی ۱۴۰۵ -۱۴۰۴ بود که با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس و تخصیص تصادفی، ۳۰ نفر (۱۵ نفر گروه آزمایش و ۱۵ نفر گروه کنترل) انتخاب شدند. گروه آزمایش ۱۲ جلسه ۸۰ دقیقه ای از پروتکل PCT (بر اساس مدل بارلو) را دریافت کردند، در حالی که گروه کنترل در لیست انتظار باقی ماند. ابزارهای اندازه گیری شامل پرسشنامه اضطراب اجتماعی لیبویچ و همکاران (LSAS)، مقیاس ابراز وجود و جرات ورزی و چک لیست رفتارهای جرات مندانه بود. یافته ها با استفاده از آزمون های آماری T مستقل و تحلیل کوواریانس (ANCOVA) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد که تفاوت معناداری بین گروه ها در نمرات پس آزمون ابراز وجود و جرات ورزی وجود دارد؛ به طوری که گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل، افزایش معناداری در نمرات ابراز وجود و جرات ورزی (P<۰.۰۰۱) را تجربه کردند. این یافته ها نشان می دهد آموزش درمان وحشت زدگی می تواند به عنوان یک راهکار موثر در افزایش مهارت های اجتماعی و جرات ورزی در نوجوانان آسیب پذیر مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

درمان وحشت زدگی ، ابراز وجود ، جرات ورزی ، دانش آموزان متوسطه دوم ، شهر خاش.