بررسی رابطه بین مدیریت دانش و نوآوری سازمانی در سازمان های دولتی شهر رشت

هدف این پژوهش بررسی ارتباط میان مدیریت دانش و نوآوری در سازمانهای دولتی شهر رشت بوده است. روش پژوهش پیمایشی و از نوع توصیفی-همبستگی بوده و جامعه آماری شامل تمامی مدیران و کارکنان سازمانهای دولتی شهر رشت است. از این جامعه، نمونه ای آماری متشکل از ۲۰۰ نفر به روش نمونه گیری ساده انتخاب شد. ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه استانداردی برای سنجش رابطه بین مدیریت دانش و نوآوری بوده که توسط مقیمی (۱۳۹۰)، بر اساس پرسشنامه نیکلاز (۲۰۱۱) خلاصهسازی شده است.نتایج نشان داد که میان هر چهار مولفه مدیریت دانش (خلق دانش، ذخیره سازی دانش، توزیع دانش و بکارگیری دانش) و نوآوری در سازمانها، همبستگی مثبت و معنادار وجود دارد. ضرایب همبستگی میان مولفههای مدیریت دانش و نوآوری به این شرح است: ایجاد دانش و نوآوری سازمانی (r=۰.۷۵, R²=۰.۵۶)، ذخیرهسازی دانش و نوآوری (r=۰.۶۶۱, R²=۰.۴۳۶)، توزیع دانش و نوآوری (r=۰.۵۶, R²=۰.۳۸۵)، و بکارگیری دانش و نوآوری سازمانی (r=۰.۷۹, R²=۰.۶۲)..علاوه بر این، یافتهها نشان دادند که از میان ابعاد چهارگانه مدیریت دانش، بعد بکارگیری دانش با ضریب همبستگی ۰.۷۹ بیشترین تاثیر را بر نوآوری در سازمانهای دولتی داشته است؛ در حالی که توزیع دانش با ضریب همبستگی ۰.۵۶ کمترین اثر را داشته است.

کلیدواژه ها:

مدیریت دانش ، دانش آفرینی ، ذخیره سازی دانش ، توزیع دانش ، بکارگیری دانش ، نوآوری در سازمان..