ارزیابی تاثیر استراحت های کوتاه حرکتی یا فعالیت های بدنی هدفمند بین دروس بر مدت زمان توجه پایدار و کاهش بی قراری در کلاس درس ابتدایی

اختلال توجه، کاهش تمرکز و بروز رفتارهای بی قرارانه از مهم ترین چالش های کلاس های درس ابتدایی به شمار می روند. پژوهش های داخلی و خارجی نشان می دهد که فعالیت های حرکتی کوتاه مدت، حتی در حد چند دقیقه بین دروس، می تواند از طریق بهبود جریان خون مغزی، تحریک سیستم عصبی و افزایش تنفس عمیق، به ارتقای توجه پایدار و کاهش بی قراری کمک کند. این پژوهش به شیوه کتابخانه ای و تحلیل محتوای مطالعات انجام شده، تاثیر فعالیت های حرکتی کوتاه را بر رفتار و عملکرد شناختی دانش آموزان ابتدایی بررسی می کند. نتایج نشان می دهد که انجام فعالیت های بدنی مختصر اما منظم، علاوه بر کاهش بی قراری، موجب افزایش بازده یادگیری، تمرکز و مشارکت دانش آموزان در فعالیت های کلاسی می شود.

کلیدواژه ها:

استراحت حرکتی ، توجه پایدار ، بی قراری ، فعالیت بدنی ، یادگیری فعال