بررسی تطبیقی حمایت کیفری از زنان قربانی خشونت در حقوق ایران و کنوانسیون رفع تبعیض علیه زنانCEDAW

خشونت علیه زنان یکی از مهم ترین چالش های حقوق بشری و اجتماعی در جوامع معاصر به شمار می رود که نه تنها کرامت انسانی، بلکه امنیت جسمی، روانی و اجتماعی زنان را نیز تهدید می کند. با وجود اینکه نظام حقوقی ایران در قوانین مختلفی مانند قانون مجازات اسلامی (مصوب ۱۳۹۲) و قانون حمایت خانواده به برخی اشکال خشونت واکنش نشان داده، اما نبود قانون جامع و خاص برای مقابله با خشونت مبتنی بر جنسیت، موجب شده حمایت کیفری از زنان قربانی ناکافی، پراکنده و غیر موثر باشد. در سطح بین المللی، کنوانسیون رفع کلیه اشکال تبعیض علیه زنان (CEDAW) به عنوان سندی بنیادین، دولت ها را به اتخاذ تدابیر قانونی، کیفری و پیشگیرانه برای مقابله با خشونت علیه زنان متعهد می سازد.هدف این مقاله، بررسی تطبیقی میزان حمایت کیفری از زنان قربانی خشونت در حقوق کیفری ایران و کنوانسیون CEDAW و تحلیل تطبیقی خلاهای موجود در سیاست جنایی ایران در این حوزه است. روش تحقیق توصیفی – تحلیلی بوده و با بررسی مواد قانونی (از جمله مواد ۲۲۴، ۶۱۴، ۶۱۸، ۶۱۹ قانون مجازات اسلامی) و اصول اصلی کنوانسیون CEDAW (مخصوصا مواد ۱، ۲، ۵ و توصیه نامه عمومی شماره ۱۹) صورت گرفته است. یافته ها نشان می دهد که با وجود برخی اقدامات محدود داخلی، نظام کیفری ایران هنوز با معیارهای بین المللی فاصله دارد و نیازمند اصلاحات ساختاری و تقنینی در راستای حمایت موثر از زنان در برابر خشونت است.

کلیدواژه ها:

زنان ، خشونت مبتنی بر جنسیت ، حقوق کیفری ایران ، کنوانسیون CEDAW ، حمایت کیفری