چگونه توانستم رفتار کم توجهی دانش آموز علی مهدی را بهبود ببخشم؟

این اقدام پژوهی با هدف بررسی و یافتن راه حل های موثر برای مشکل کم توجهی در دانش آموز پایه چهارم ابتدایی، علی مهدی ، انجام شده است. علی مهدی با نشانه هایی مانند حواس پرتی مکرر، ناتوانی در حفظ تمرکز، پاسخ دهی بدون تفکر و دشواری در نشستن طولانی مدت، در فرآیند یادگیری با چالش مواجه بود. برای درک دقیق تر مسئله، از روش های گردآوری اطلاعات نظیر مشاهده ی مستقیم، مصاحبه با معلم، مدیر، اولیای دانش آموز و پرسشنامه استفاده شد. سپس داده ها با استفاده از الگوی شش پرسش تحلیل شدند. راه حل های مختلفی چون یادگیری همراه با حرکت، نشاندن دانش آموز در جلوی کلاس، تقسیم تکالیف به بخش های کوچک، کارت های تمرکز، و پاداش فوری برای توجه مستمر طراحی و به صورت مرحله ای اجرا گردیدند. نتایج نشان داد که تکنیک پاداش فوری بیشترین اثربخشی را داشت و موجب بهبود محسوس در میزان تمرکز، مشارکت فعال و انگیزه ی یادگیری دانش آموز شد. سایر روش ها نیز در کنار آن، نقش تقویتی داشتند. در نهایت، اقدام پژوهی حاضر تاکید می کند که با طراحی روش های خلاقانه، ساده و مبتنی بر انگیزش بیرونی، می توان مشکلات توجه در دانش آموزان را کاهش داده و زمینه رشد و موفقیت تحصیلی آن ها را فراهم کرد.

کلیدواژه ها:

اقدام پژوهی ، تمرکز ، دانش آموز ابتدایی ، کم توجهی ، یادگیری