سیاست گذاری آموزشی در ایران : مبانی نظری ، چالش های اجرائی و راهکارهای بهبود در پرتو الگوهای جهانی

سیاست گذاری آموزشی از ارکان بنیادین توسعه انسانی و فرهنگی هر جامعه به شمار می آید. در ایران، این فرایند به دلیل تمرکزگرایی ساختاری، پیچیدگی های نهادی و تاثیر سیاست های کلان اقتصادی و فرهنگی، با چالش های متعددی روبه رو است. پژوهش حاضر با هدف تحلیل جامع سیاست گذاری آموزشی در ایران، به بررسی مبانی نظری، وضعیت موجود، چالش های اجرایی و راهکارهای بهبود می پردازد. روش تحقیق از نوع توصیفی–تحلیلی بوده و مبتنی بر مرور نظام مند منابع علمی داخلی و بین المللی است.یافته ها نشان می دهد که مهم ترین چالش های سیاست گذاری آموزشی در ایران شامل تمرکزگرایی بیش ازحد، ناهماهنگی نهادی، ضعف در پیوند سیاست با شواهد پژوهشی و ناکارآمدی نظام ارزیابی عملکرد است. در مقابل، وجود اسناد تحول بنیادین آموزش و پرورش، نقشه جامع علمی کشور و ظرفیت های انسانی متخصص، فرصت هایی برای اصلاح و نوآوری فراهم کرده است. در بخش تطبیقی، تجارب کشورهای موفقی مانند فنلاند، کره جنوبی و مالزی نشان می دهد که شفافیت، داده محوری و تفویض اختیار محلی از مولفه های کلیدی موفقیت هستند.در پایان، راهکارهایی همچون ایجاد نهاد هماهنگ کننده سیاست آموزشی، گسترش پژوهش های سیاستی، تقویت نظام بازخورد و تلفیق سیاست گذاری با عدالت آموزشی و نیازهای بازار کار پیشنهاد می شود.

کلیدواژه ها:

سیاست گذاری آموزشی ، آموزش و پرورش ، آموزش عالی ، تحلیل سیاست ، چالش های اجرایی ، توسعه آموزشی