تاثیر بازخورد معلم بر خودکارآمدی تحصیلی دانش آموزان

این پژوهش به بررسی تاثیر بازخورد معلم بر خودکارآمدی تحصیلی دانش آموزان می پردازد. هدف مطالعه تعیین رابطه میان کیفیت و نوع بازخورد (توصیه ای، تشویقی، اصلاحی و بازخورد مبتنی بر فرایند) و سطح خودباوری دانش آموزان در انجام وظایف یادگیری است. روش پژوهش از نوع کمی (پرسشنامه ای) با نمونه ای شامل دانش آموزان دوره متوسطه بود. داده ها با استفاده از تحلیل های آماری از جمله آزمون همبستگی و رگرسیون چندگانه تحلیل شدند. نتایج نشان دادند که بازخورد فرایندمحور و بازخورد ساختارمند که بر راهبردها و توانمندسازی دانش آموز تمرکز دارد، بیشترین اثر مثبت را بر خودکارآمدی تحصیلی داشته و بازخورد صرفا تشویقی یا ارزشیابی بدون راهنمایی کمترین تاثیر را نشان داد. همچنین، نقش میانجی تعامل معلم–دانش آموز و نقش تعدیل کننده متغیرهایی مانند جنسیت، پایه تحصیلی و سابقه موفقیت تحصیلی نیز آشکار شد. یافته ها پیامدهایی برای طراحی مداخلات آموزشی و برنامه های توسعه حرفه ای معلمان دارد تا بازخورد موثرتر و هدفمندتری ارائه کنند.

کلیدواژه ها:

بازخورد معلم ، خودکارآمدی تحصیلی ، اعتماد به توانایی یادگیری ، بازخورد فرایندمحور ، بازخورد تشویقی ، بازخورد اصلاحی ، انگیزش تحصیلی