اثربخشی آموزش تکنیک های تحمل پریشانی بر خودکارآمدی تحصیلی دانش آموزان نوجوان پسر وابسته به بازی های اینترنتی در سال تحصیلی ۱۴۰۳- ۱۴۰۴

از زمان استفاده عمومی از اینترنت و تلفن همراه همواره این امر مورد توجه بوده که استفاده بیش از حد از این وسیله می تواند عاملی در خصوص ایجاد وابستگی در کاربران باشد. این وابستگی با استفاده فراوان و اشتغال ذهنی مشخص می گردد که می تواند عاملی در راستای کاهش خودکارآمدی این افراد باشد. پژوهش حاضر شبهه آزمایشی از نوع پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری سه ماهه با گروه گرواه بود. هدف از پژوهش حاضر بررسی اثربخشی آموزش تکنیک های تحمل پریشانی بر خودکارآمدی تحصیلی دانش آموزان نوجوان پسر وابسته به بازی های اینترنتی در سال تحصیلی ۱۴۰۳- ۱۴۰۴ بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان نوجوان پسر دارای وابستگی به بازی های اینترنتی در استان تهران بود که مراجعه کننده به مراکز مشاوره ای و درمانی بودند و در این مراکز مورد سنجش و تشخیص قرار گرفته بودند. از این میان تعداد ۶۰ نفر به شیوه تصادفی انتخاب شدند و به صورت تصادفی ساده در یک گروه آزمایش و یک گروه گواه جایابی شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه خودکارآمدی تحصیلی تکنیک های تحمل پریشانی بودند. به منظور تحلیل داده ها از نسخه ۲۷ نرم افزار SPSS و آزمون تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر بود. نتایج حاصل از تحلیل های صورت گرفته نشان داد آموزش تکنیک های تحمل پریشانی دارای تاثیری معنادار بر خودکارآمدی تحصیلی دانش آموزان وابسته به بازی های اینترنتی می باشد (P<۰/۰۱). همچنین گروه آزمایش نیز نسبت به گروه گواه تفاوتی معنادار داشت و نیز نتایج حاصل از بررسی های صورت گرفته از پیگیری سه ماهه نیز نشان از کارآمدی آموزش های صورت گرفته بود. بر این اساس می توان چنین نتیجه گرفت که با آموزش تکنیک های تحمل پریشانی، به عنوان یک برنامه آموزشی می توان ضمن مدیریت هیجانات و رفتارهای تکانشی، در راستای افزایش خودکارآمدی تحصیلی دانش آموزان نوجوان وابسته به بازی های اینترنتی موثر بود.

کلیدواژه ها:

وابستگی به بازی های اینترنتی ، خودکارآمدی تحصیلی ، تکنیک های تحمل پریشانی ، نوجوانان ، دانش آموزان پسر