نقش روانشناسی بالینی در بهبود رفتار شهروندی سازمانی و کاهش تعارض های درون سازمانی

در محیط های سازمانی پیچیده و پویای امروز، رفتار شهروندی سازمانی (OCB) و مدیریت موثر تعارض های درون سازمانی به عنوان دو عامل کلیدی در ارتقاء عملکرد و سلامت سازمانی شناخته می شوند. این مقاله با رویکردی بین رشته ای، به بررسی نقش روانشناسی بالینی در بهبود رفتارهای فراتر از وظیفه و کاهش تنش های میان فردی و ساختاری در سازمان ها می پردازد. با مرور ادبیات نظری و تحلیل تجربیات سازمانی، نشان داده می شود که مداخلات بالینی نظیر درمان های شناختی-رفتاری، آموزش تنظیم هیجانی، و ارتقاء تاب آوری می توانند به طور مستقیم بر کیفیت تعاملات سازمانی و توسعه فرهنگ همکاری موثر باشند. همچنین، مقاله به بررسی چالش های فرهنگی، اخلاقی و ساختاری در اجرای رویکردهای بالینی در سازمان ها پرداخته و پیشنهاداتی کاربردی برای مدیران، روانشناسان و سیاست گذاران ارائه می دهد. یافته ها حاکی از آن اند که تلفیق روانشناسی بالینی با مدیریت منابع انسانی می تواند بستری نوین برای ارتقاء سلامت روان، افزایش OCB و کاهش تعارض های مخرب فراهم سازد.

کلیدواژه ها:

رفتار شهروندی سازمانی ، تعارض های درون سازمانی ، سلامت روان کارکنان ، فرهنگ سازمانی ، مهارت های ارتباطی و حل تعارض