رابطه اعتیاد به شبکه های اجتماعی با احساس تنهایی، داشتن هدف در زندگی و طرحواره های ناسازگار اولیه

هدف از پژوهش حاضر بررسی رابطه اعتیاد به شبکه های اجتماعی با احساس تنهایی، داشتن هدف در زندگی و طرحواره های ناسازگار اولیه بود. روش پژوهش حاضر توصیفی-همبستگی بوده و دارای ماهیت کاربردی می باشد. جامعه آماری این پژوهش شامل دانش آموزان هنرستان های شهرستان آستانه اشرفیه در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲می باشند. این دانش آموزان بالغ بر ۳۱۵ نفر می باشند که با استفاده جدول مورگان ۱۷۵ نفر به روش در دسترس نمونه گیری شد. جهت گردآوری اطلاعات از روش میدانی و ابزار پرسشنامه های (اعتیاد به شبکه های اجتماعی (IAT) (کیمبرلی یانگ، ۱۹۹۶)، احساس تنهایی (UCLA) (راسل و همکاران، ۱۹۸۷)، هدف داشتن در زندگی (MLQ) (استگر و همکاران، ۲۰۰۶)، طرحواره های ناسازگار اولیه (YSQ) (یانگ، ۱۹۹۸)) استفاده شد. جهت تجزیه و تحلیل داده های بدست آمده از روش آمار پارامتریک (همبستگی پیرسون و رگرسیون گام به گام) در محیط نرم افزاری SPSS نسخه ۲۶ استفاده گردید. یافته ها نشان داد که بین اعتیاد به شبکه های اجتماعی با احساس تنهایی و با طرحواره های ناسازگار اولیه رابطه مثبت و با داشتن هدف در زندگی رابطه منفی و معناداری وجود دارد (۰۵/۰P<). همچنین، متغیر اعتیاد به شبکه های اجتماعی توانست احساس تنهایی، داشتن هدف در زندگی و طرحواره های ناسازگار اولیه را به طور معنادار پیش بینی کند (۱۷۴/۰، ۲۴۱/۰، ۱۹۸/۰= R۲). با توجه به یافته های به دست آمده می توان نتیجه گرفت که اعتیاد به شبکه های اجتماعی می تواند بسیاری از جوانب زندگی اجتماعی و روانی فرد را تحت تاثیر قرار دهد و این تاثیرات می توانند باعث تشدید احساس تنهایی، نداشتن هدف در زندگی و ایجاد یا تقویت طرحواره های ناسازگار شوند.