تفسیرتطبیقی آیات مربوط به آرامش قلب درقران وتورات

آرامش قلب از بنیادی ترین نیازهای روحی انسان و از مفاهیم محوری ادیان الهی به شمار می آید. قرآن کریم و تورات، به عنوان دو متن مهم وحیانی، به شیوه های گوناگون به تبیین منشا، عوامل و آثار آرامش قلب پرداخته اند. پژوهش حاضر با رویکرد توصیفی–تحلیلی و روش تفسیر تطبیقی، به بررسی و مقایسه آیات مربوط به آرامش قلب در قرآن و تورات می پردازد تا شباهت ها و تفاوت های مفهومی و محتوایی این دو کتاب آسمانی را تبیین کند. یافته های پژوهش نشان می دهد که در قرآن، آرامش قلب به طور مستقیم با ذکر خداوند، ایمان، توکل و اطمینان به وعده های الهی پیوند خورده است؛ چنان که یاد خدا مهم ترین عامل سکون و طمانینه قلب معرفی می شود. در مقابل، تورات آرامش قلب را بیشتر در چارچوب اطاعت از اوامر الهی، اعتماد به عهد الهی و پایبندی به شریعت مطرح می کند. با وجود تفاوت در شیوه بیان و تاکیدها، هر دو متن وحیانی بر نقش محوری ایمان و ارتباط با خداوند در دستیابی به آرامش درونی تاکید دارند. نتیجه کلی پژوهش حاکی از آن است که آرامش قلب در قرآن و تورات مفهومی فرازمانی و مشترک بوده که با وجود تفاوت های فرهنگی و الهیاتی، هدف واحدی یعنی هدایت انسان به سوی سکون روحی و تعادل روانی را دنبال می کند.

کلیدواژه ها:

آرامش قلب ، قرآن کریم ، تورات ، تفسیر تطبیقی ، ایمان ، ذکر الهی